فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    از آن جا که پروتئین گران­ترین ماده­ی مغذی در میان اقلام خوراکی است، دامپروری پایدار برای تولید محصولات با کیفیت و اقتصادی، بستگی به حد مطلوب اسیدهای آمینه در تنظیم جیره دارد.  مطالعه­ی حاضر به منظور بررسی تأثیر افزودن اسیدهای آمینه در استارتر با سطح پروتئین خام متوسط و مقایسه­ آن با استارتر دارای سطح پروتئین خام بالاتر بدون اسید آمینه اضافه انجام شد.  برای این منظور 48 گوساله هلشتاین نر و ماده از 3 روزگی تحت چهار تیمار آزمایشی قرار گرفتند و مطالعه در 70 روزگی پایان یافت.  تیمارهای آزمایشی شامل (1) 18 درصد پروتئین خام در استارتر به علاوه 20 درصد لیزین و متیونین بالاتر، (2) 18 درصد پروتئین خام در استارتر به علاوه 20 درصد لیزین و متیونین و 10 درصد ترئونین بالاتر، (3) 18 درصد پروتئین خام در استارتر به علاوه 20 درصد لیزین، متیونین و ترئونین بالاتر و (4) 22 درصد پروتئین خام بدون اسید آمینه اضافه بود.  در کل دوره آزمایش و نیز قبل از شیرگیری،  گوساله ­ها در تیمار 1 مصرف استارتر بالاتری داشتند.  نتایج این مطالعه نشان داد که گوساله­ های تغذیه شده با سطح بالاتر پروتئین خام، بازده خوراک بالاتری داشتند.  افزایش وزن روزانه و وزن نهایی نیز بین تیمارهای آزمایشی متفاوت نبود.  تیمارهای آزمایشی تأثیر معنی­ داری بر فراسنجه­ های خونی نداشتند.  در پایان آزمایش، گوساله­ های تغذیه شده با سطح بالاتر پروتئین خام بدون اسید آمینه­ اضافه (تیمار 4)، سطح اوره سرمی بالاتری داشتند.  گوساله­ های تغذیه شده با 20 درصد اسید آمینه­ های لیزین، متیونین و ترئونین بیشتر، روزهای ابتلا به اسهال و دمای بدن کمتری داشتند.  به طور کلی، افزودن اسیدهای آمینه لیزین، متیونین و ترئونین، تأثیر معنی­ داری بر عملکرد رشد و فراسنجه­ های ایمنی خون نداشت.  اما پروتئین خام با سطح متوسط در استارتر به طور کارآمدتری نسبت به پروتئین با سطح بالاتر مورد استفاده قرار گرفت.