فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    علت اصلی ایجاد گلوکوم افزایش فشار داخلی چشم می‌باشد.  برای اندازه­گیری فشار داخلی چشم در حیوانات نیاز به استفاده از داروهای بی­حسی موضعی می­باشد.  این داروها ممکن است باعث تغییر فشار داخلی چشم شده و در تشخیص این بیماران تداخل ایجاد کنند.  لذا هدف از انجام مطالعه­ی حاضر، تولید و استفاده از داروهای بی­حسی موضعی که کم­ترین اثر را روی فشار داخلی چشم ایجاد ­کنند، می‌باشد.  در این مطالعه فرم قطره­ی چشمی دو داروی لیدوکایین 1 درصد و بوپیواکایین 4/0 درصد تولید شده و اثر آن­ها روی فشار داخلی چشم در 20 قلاده سگ بالغ نژاد بومی مورد بررسی قرار گرفت.  بدین صورت که قطره­ی لیدوکایین در چشم راست نیمی از سگ­ها و چشم چپ نیمی دیگر و در چشم مقابل نرمالین سالین به عنوان کنترل چکانده شد.  فشار داخلی چشم قبل از چکاندن دارو و در دقایق 0، 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 بعد از چکاندن دارو به وسیله­ی دو دستگاه تونومتر iCare و تونوپن­وت اخذ شد.  یک هفته بعد، اثر قطره بوپیواکایین تولید شده به روش مشابه بررسی گردید.  قطره­ی لیدوکایین تغییری در فشار داخلی چشم با هیچ‌کدام از دستگاه‌های تونومتر نشان نداد.  قطرهِ‌ی بوپیواکایین باعث افزایش موقتی فشار چشم به محض چکاندن دارو شد که با دستگاه iCare این افزایش معنی‌دار بود (014/0P=) ولی بلافاصله بعد از آن به حد نرمال برگشت؛ با این حال نتایج به دست آمده با دستگاه تونوپن­وت تغییر معنی­داری نشان نداد.  مدت زمان بی­حسی قرنیه در اثر لیدوکایین 7/14 دقیقه و بوپیواکایین 5/17 دقیقه به دست آمد.  نتیجه‌گیری می‌شود با توجه به این که قطره­ی چشمی تولید شده لیدوکایین و بوپیواکایین تغییر چندانی در فشار داخلی چشم ایجاد نکردند، به راحتی می‌توانند جهت اندازه‌گیری فشار داخلی چشم استفاده شوند ولی چون مدت زمان بی­حسی ایجاد شده نسبتا کم می‌باشد، لازم است فشار داخلی چشم هر چه زودتر اندازه‌گیری شود.