کاوش تجربیات و دیدگاههای اعضای هیأت علمی حوزه علوم انسانی و هنر دانشگاه شیراز در مورد آییننامه ارتقاء
نویسندگان
1 کارشناس ارشد علم سنجی دانشگاه شیراز
2 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه شیراز
3 دانشیار برنامه ریزی درسی دانشگاه شیراز
doi
10.22034/jkrs.2021.47805.1006چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش آگاهی از دیدگاهها و تجربیات اعضای هیأت علمی حوزهی علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه شیراز پیرامون آیین نامه ارتقا است.روش پژوهش: پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدار شناسی توصیفی است. برای گردآوری دادهها با 14 نفر از اساتید پیشکسوت حوزه علوم انسانی و اجتماعی مصاحبه نیمهساختیافتهای صورت گرفت. بعد از پیاده سازی فایلهای صوتی مصاحبهها در قالب فایل متنی، دادهها با روش تحلیل مضمون تحلیل شد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد آییننامه ارتقاء دارای چالشهایی همچون قربانی شدن علوم انسانی، تأکید زیاد بر بعد پژوهشی و غفلت از آموزش، تأکید بر کمیت و عدم توجه به کیفیت، سلیقهای عمل کردن کمیتهها و وجود آییننامه واحد برای همه حوزهها است. جامعیت به واسطه توجه به ابعاد چهارگانه، توجه نسبی به شیوهنامه در کنار آییننامه و تعیین اعضای هیأت علمی هیأت ممیزه به صورت انتخابی از جمله نقاط قوت آییننامه بود. مهمترین تبعات اجرای آییننامه ایجاد فضای رقابتی نامطلوب، به حاشیه بردن علوم انسانی، فشار مضاعف بر عضو هیأت علمی در برآوردن انتظارات پژوهشی، سوقدادن عضو هیأت علمی به تولید کمی مقاله بود. مهمترین راهکارهای پیشنهادی، توجه متعادل به علوم انسانی در کنار سایر علوم، تفکیک آییننامه ارتقاء حوزه علوم انسانی از سایر حوزهها، افزایش تعداد اعضای هیأت علمی علوم انسانی در هیأت ممیزه بود. با توجه به مجموعه چالشها، نقاط قوت، و پیامدهای منفی آیین نامه ارتقا از نگاه اعضای هیات علمی، شاید موثرترین و بهترین راهکار پیشنهادی جهت رفع مجموعه این مشکلات، تفکیک آییننامه ارتقاء حوزههای علوم انسانی از حوزههای غیرعلوم انسانی باشد.