ارزیابی تناسب اراضی برای کاربری توریسم با استفاده از GIS (مطالعه موردی: منطقه تنگ سولک بهمیی، کهگیلویه و بویراحمد)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت محیطزیست، دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم تحقیقات خوزستان

2 استادیار گروه مدیریت محیطزیست دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم تحقیقات خوزستان

3 استادیار گروه محیطزیست دانشگاه صنعتی خاتم النبیاء)ص( بهبهان

doi
چکیده

اکوتوریسم، سفری مسوولانه و بازدید از مناطق طبیعی به منظور برخورداری و احترام به طبیعت با هرگونه ویژگی تاریخی و یا فرهنگی جدید مرتبط به آن میباشد؛ به طوری که به حفظ منطقه کمک کرده، کمترین تأثیر منفی را داشته و از لحاظ اجتماعی- اقتصادی، برای ساکنان منطقه سودآور است. این مطالعه با هدف شناسایی توان اکولوژیکی تنگ سولک با مساحتی بالغ بر2322 هکتار برای کاربری اکوتوریسم، به روش تجزیه و تحلیل سیستمی )منطق بولین( و براساس مدل اکولوژیکی توریسم مخدوم انجام شده است. برای انجام این تحقیق، ابتدا منابع محیطزیستی منطقه شناسایی شد، سپس با تلفیق و رویهمگذاری لایههای اطلاعاتی در محیط GIS و براساس مدل اکولوژیکی کاربری تفرج گسترده و متمرکز مخدوم، مناطق مستعد برای انواع اکوتوریسم مشخص شد. نتایج نشان میدهد: 85/133 هکتار از منطقه مناسب برای تفرج متمرکز طبقه 2 و 51/058 هکتار مناسب برای تفرج گسترده طبقه 2 تشخیص داده شده است.