بررسی تاثیر عشایر کوچرو بر مطلوبیت زیستگاه کل و بز در پارک ملی لار (Capraaegagrus aegagrus)
نویسندگان
1 دانشیار گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 عضو هیات علمی دانشکده محیطزیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
3 استاد گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تهران
4 کارشناس ارشد دفتر حفاظت و مدیریت شکار و صید، سازمان حفاظت محیطزیست
5 کارشناس ارشد محیطزیست ،گروه زیستگاهها و تنوعزیستی، دانشکده محیطزیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
6 کارشناس ارشد موزه تاریخ طبیعی و تنوعزیستی، اداره کل محیطزیست استان البرز
doi
چکیده
پارک ملی لار یکی از بهترین زیستگاههای بز وحشی در ناحیه البرز مرکزی با جمعیتی در حدود 600 راس میباشد. در این منطقه، حدود 281 خانوار از عشایر کوچرو حدود 100 روز از سال)از اواخر خرداد ماه تا اواخر شهریور ماه( سکنی دارند. این مطالعه در سال 1381، به منظور بررسی تاثیر این اقوام کوچرو و احشام آنها بر مطلوبیت زیستگاه بز وحشی در قبل و بعد از حضورشان در منطقه )بهار و تابستان( آن انجام گرفته است. برای تعیین مطلوبیت زیستگاه از نقاط حضور گونه و متغیرهای مستقل محیطی شامل ارتفاع، شیب، جهت، تنوع پستی و بلندی، نقاط حضور طعمهخواران شامل پلنگ و گرگ، نقشه جادههای اصلی و نقاط حضور عشایر به عنوان ورودی روش تحلیل عاملی آشیان بومشناختی)ENFA(در نرمافزار بیومپر مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان میدهند بیش از 20 درصد زیستگاههای مطلوب پس از حضور عشایر کوچرو از دسترس گونه خارج میشود. علاوه بر آن میزان حاشیهگرایی گونه افزایش مییابد، بدینمعنی که جمعیت به زیستگاههای حاشیهای رانده میشود و آشیان بومشناختی گونه کاهش پیدا میکند .
