مقاله پژوهشی:تعیین کننده های ظرفیت سیاست گذاری در بخش دولتی ایران: یک مطالعه ترکیبی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مدیریت و علوم نظامی دانشگاه افسری امام علی (ع): نویسنده مسئول

2 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور: ایران

3 استاد دانشگاه عالی دفاع ملی

doi
چکیده

ظرفیت سیاست­گذاری به مفهوم توانایی دولت در توسعه یا ایجاد «گزینه­های خط‌مشی با کیفیت» با استفاده از ترکیب و بهره‌برداری از منابع نهادی و سازمانی به منظور دستیابی به اهداف است. هدف از ارتقای ظرفیت سیاستگذاری، کمک به دولت برای شناسایی هوشمندانه مسائل ملی، تنظیم دستورکارهای قوی، تدوین و اجرای خط‌مشی­های اثربخش است. در این تحقیق با اتکا به طرح تحقیق ترکیبی اکتشافی، ابتدا اجزا و عناصر مقوله ظرفیت سیاست­گذاری در قوه مجریه کشور از طریق مصاحبه با خبرگان دولت دهم و یازدهم (تعداد 10 نفر) شناسایی شد و سپس از آنها خواسته شد تا تعیین­کننده­های اصلی ظرفیت سیاست­گذاری را بیان کنند. بر اساس راهبرد داده بنیاد، متن مصاحبه­ها چندین بار مرور شد و مفاهیم زیادی به‌عنوان تعیین­کننده ظرفیت سیاست­گذاری شناسایی شد که در چندین فرآیند رفت و برگشتی، این مفاهیم در چهار مقوله «عوامل نهادی»، «قابلیت­های سیاست­گذاری»، «زیرساخت­های سیاستگذاری» و «تعاملات محیطی مشارکت­جویانه» دسته بندی شد. در مرحله دوم، مدل اکتشافیِ فاز کیفی از طریق توزیع پرسشنامه در چند وزارتخانه آزمون شد. نتایج حاصل از تحلیل­ عاملی تاییدی و مدل­های رگرسیونی در قالب مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS graph 18 حاکی از برازش مدل با داده­های مشاهده شده است.