مقاله پژوهشی:تعیین کننده های ظرفیت سیاست گذاری در بخش دولتی ایران: یک مطالعه ترکیبی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و علوم نظامی دانشگاه افسری امام علی (ع): نویسنده مسئول
2 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور: ایران
3 استاد دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
چکیده
ظرفیت سیاستگذاری به مفهوم توانایی دولت در توسعه یا ایجاد «گزینههای خطمشی با کیفیت» با استفاده از ترکیب و بهرهبرداری از منابع نهادی و سازمانی به منظور دستیابی به اهداف است. هدف از ارتقای ظرفیت سیاستگذاری، کمک به دولت برای شناسایی هوشمندانه مسائل ملی، تنظیم دستورکارهای قوی، تدوین و اجرای خطمشیهای اثربخش است. در این تحقیق با اتکا به طرح تحقیق ترکیبی اکتشافی، ابتدا اجزا و عناصر مقوله ظرفیت سیاستگذاری در قوه مجریه کشور از طریق مصاحبه با خبرگان دولت دهم و یازدهم (تعداد 10 نفر) شناسایی شد و سپس از آنها خواسته شد تا تعیینکنندههای اصلی ظرفیت سیاستگذاری را بیان کنند. بر اساس راهبرد داده بنیاد، متن مصاحبهها چندین بار مرور شد و مفاهیم زیادی بهعنوان تعیینکننده ظرفیت سیاستگذاری شناسایی شد که در چندین فرآیند رفت و برگشتی، این مفاهیم در چهار مقوله «عوامل نهادی»، «قابلیتهای سیاستگذاری»، «زیرساختهای سیاستگذاری» و «تعاملات محیطی مشارکتجویانه» دسته بندی شد. در مرحله دوم، مدل اکتشافیِ فاز کیفی از طریق توزیع پرسشنامه در چند وزارتخانه آزمون شد. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تاییدی و مدلهای رگرسیونی در قالب مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS graph 18 حاکی از برازش مدل با دادههای مشاهده شده است.