مقایسه تأثیر استفاده از پلاسمای زرده تخم سه گونه مختلف از ماکیان در انجماد اسپرم سگ
نویسندگان
1 استاد گروه مامائی و بیماری های تولید مثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
2 دانش آموخته دکترای تخصصی، گروه مامایی و بیماری های تولید مثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه مامایی و بیماریهای تولید مثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
4 دانش آموخته دکترای تخصصی، گروه مامایی و بیماری های تولید مثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
doi
10.22055/ivj.2022.321020.2426چکیده
در مطالعهی حاضر به بررسی تأثیر پلاسمای زردهی سه گونهی مختلف از ماکیان در رقیق کنندهی پایهی تریس جهت انجماد اسپرم سگ پرداخته شد. نمونهی اسپرم اخذ شده بلافاصله توسط رقیق کنندهی تریس حاوی 20 درصد پلاسمای زرده گونههای مختلف ماکیان شامل: مرغ خانگی، اردک خانگی و کبوتر به همراه 3 درصد گلیسرول به ترتیبی رقیق گردید که غلظت اسپرم به 50 تا 100 میلیون در هر میلیلیتر برسد. پس از رسیدن به دمای 4 درجهی سانتیگراد در مدت یک ساعت، هم حجم نمونه، رقیق کننده انجماد حاوی 20 درصد پلاسمای زرده مشابه مرحلهی اول و 7 درصد گلیسرول اضافه گردید تا غلظت نهایی گلیسرول پنج درصد باشد. پارامترهای زندهمانی اسپرم شامل: حرکت کل، حرکت پیشرونده مستقیم، یکپارچگی غشاء پلاسمایی و درصد اسپرمهای زنده بلافاصله پس از جمعآوری نمونه، بعد از افزودن رقیق کننده اول و دوم و پس از یخ گشایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یکپارچگی غشای پلاسمایی در گروه آزمایشی حاوی پلاسمای زردهی تخم مرغ خانگی (2.0±9/80 درصد) به طور معنیدارای بالاتر از گروه حاوی پلاسمای زردهی تخم کبوتر بود (08/3±6/76 درصد؛ 01/0P<). اختلاف معنیداری در سایر پارامترهای مختلف اسپرم در بین گروه حاوی پلاسمای زردهی تخم کبوتر (حرکت کل: 72/2±4/85؛ حرکت پیشرونده مستقیم: 24/3±9/71؛ درصد اسپرمهای زنده: 66/1±7/89) و سایر گروههای آزمایشی وجود نداشت. به طور کلی به دلیل در دسترس بودن و برتری در برخی از فراسنجههای زندهمانی اسپرم، پلاسمای زردهی تخم مرغ خانگی در غلظت 20 درصد میتواند تأثیر مناسبی در انجماد اسپرم سگ داشته باشد.