بررسی تاثیر مقیاس بر مدلسازی زیستگاه پلنگ در پارک ملی گلستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه محیطزیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 کارشناس ارشد محیطزیست، دانشکده شیلات و محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابعطبیعی گرگان
doi
چکیده
به منظور درک اثر مقیاسهای مکانی مختلف بر مدلسازی زیستگاه، بررسیهای سلسله مراتب مقیاس ضروری است. زیرا، گونهها در مقیاسهای مکانی مختلف زیستگاه، عکسالعملهای متفاوتی را نشان میدهند. تعیین روابط بومشناختی گونه در مقیاسهای مکانی به منظور پیشبینی حضور آن در زیستگاه مهم است. بنابراین مدلهای توزیع گونه باید در تمامی مقیاسهای مکانی بررسی شود. پلنگ به عنوان یک گونه مهم، متعلق به فون پالهارکتیک است که جمعیت آن در اثر تخریب زیستگاه به شدت کاهش یافته بهطوریکه در ارزیابی اتحادیه جهانی حفاظت از منابع طبیعی در رده در خطر انقراض قرار دارد. به منظور بررسی زیستگاه این گونه در مقیاسهای مختلف از روش تحلیل عامل آشیان بومشناختی و نرمافزار بیومپر استفاده شد. زیستگاه پلنگ در پارک ملی گلستان با تصاویری با اندازه سلول 91 در 91، 01 در 01، 31 در 31، 121 در 121، 151 در 151، 181 در 181 و 211 در 211، با روش ENFA مدلسازی شد و با توجه به مقادیر حاشیهگرایی، تخصصگرایی و تحملپذیری هر مرحله و همچنین مقایسه شاخص بویس مربوط به آنها مشخص شد بهترین مقیاس در پارک ملی گلستان، تصاویری با اندازه سلول 01 در 01 و 31 در 31 است.