اقسام و توابع مسمط در شعر فارسی
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکدۀ ادبیات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
3 استاد، پژوهشکدۀ ادبیات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
4 دانشیار، گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کاشان
doi
چکیده
مسمط که مبتکر آن را منوچهری دامغانی دانستهاند، در طول تاریخ شعر فارسی دچار تغییراتی شده و انواعی گوناگون از آن پدید آمده است. همچنین میان این قالب و برخی قالبهای دیگر مانند ترجیعبند و ترکیببند، ویژگیهای مشترک وجود دارد که سبب میشود بتوانیم آنها را جزو توابع مسمط قلمداد کنیم. مقالۀ پیش رو که براساس روش توصیفی ـمطالعه و پژوهشـ نگاشته شده است، ضمن تعریف دقیق قالب مسمط و بررسی تاریخچۀ آن، به این نتیجه میانجامد که این قالب، برخلاف دیگر قالبهای شعر فارسی، دارای تعدد و تنوع شکلی است و هفت شکل اصلی و دستکم سیزده شکل فرعی از آن وجود دارد. ایجاد این شکلهای اصلی و فرعی درنتیجۀ تغییر تعداد مصاریع در هر بند و یا بهسبب ترکیب یکی از اقسام مسمط با یک یا دو قالب دیگر است. مسمط از قالبهای مورداقبال شاعران ایران، بهویژه در دورۀ مشروطه است.