تأثیر شکل خوراک و فیبر بر تغییرات بافت شناسی روده کوچک جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
3 استاد، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دکترا، مدیرعامل شرکت سلامت دان دزفول، دزفول، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.189343.2147چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر شکل خوراک و منابع مختلف فیبر بر بافتشناسی رودهی کوچک جوجههای گوشتی به صورت طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 5×2 با 10 تیمار و 4 تکرار به مدت 42 روز انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل منابع مختلف فیبر (3 درصد پوسته آفتابگردان، 3 درصد سبوس گندم، 3 درصد تفاله چغندر قند و نیم درصد آربوسل) به همراه جیره شاهد و دو شکل خوراک (پلت و آردی) بودند. نتایج آزمایش نشان داد در اثرات مقابل، تفاله چغندرقند به شکل آردی ارتفاع کرک در دوازدهه و ژژنوم را افزایش داد. در ارتباط با نوع منبع فیبر، در دوازدهه تفاله چغندر قند و در ژژنوم پوسته آفتابگردان باعث افزایش ارتفاع کرک شدند. ارتفاع کرک دوازدهه در پرندگان تغذیه شده با جیره آردی نسبت به پلت به طور معنیداری افزایش یافت. تیمار پوسته آفتابگردان در بخش ژژنوم باعث افزایش قطر کرک، بافت پوششی، ضخامت طبقه عضلانی شد. در ژژنوم تیمار شاهد به شکل پلت باعث افزایش قطر و ضخامت بافت پوششی و در دوازدهه، پوسته آفتابگردان، تفالهی چغندر قند و آربوسل به شکل آردی، باعث کاهش عمق کریپت شدند. در دوازدهه تیمار سبوس گندم به شکل پلت به طور معنیداری باعث افزایش نسبت ارتفاع کرک به عمق کریپت شد. میتوان نتیجهگیری نمود استفاده از منابع فیبری به شکل آردی در مقایسه با پلت باعث بهبود فراسنجههای بافتی در رودهی کوچک میشود.