تشخیص ملکولی و شیوع بابزیا بوویس در گاوهای شهرستان شهرضا، جنوب استان اصفهان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشیار موسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 استاد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.209168.2201چکیده
هدف از این مطالعه تعیین گونههای بابزیا در گاوهای شهرستان شهرضا، در جنوب استان اصفهان بود. در مجموع تعداد 253 نمونه خون از طریق ورید وداج گاوهای به ظاهر سالم به طور تصادفی اخذ شد. در ابتدا DNA استخراجی از نمونههای خونی با جفت آغازگری که قطعه حدود 400 جفت بازی از ژن 18S rRNA جنس بابزیا را تکثیر میکرد، تکثیر شد. تمامی نمونههای مثبت گاوی با nested-PCR semi اختصاصی از نظر وجود بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس بررسی شدند و آلودگی نمونههای گاوی از نظر بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس به ترتیب صفر و 2/65 درصد تشخیص داده شد. آزمون مربع کای جهت مقایسه میزان شیوع نسبت به فصل سال، نوع دامداری، بهداشت دامداری، ناقلین بندپا، استفاده از سرسوزن مجزا، سن دام و تولید شیر انجام شد. در مقایسه فراوانی گونه بابزیا بوویس در گاو بین دو فصل نمونهگیری شده و حضور ناقلین اخلاف معنیداری مشاهده شد. در آنالیز لجستیک تک متغیره فصل، بهداشت دامداری و ناقلین بندپا به عنوان عوامل خطر مهم برای ابتلا به بابزیا بوویس مشخص شدند. در مدل لجستیک چند متغیره تنها فصل به عنوان مهمترین عامل در ابتلا به بابزیا بوویس معرفی شد. در مقایسه با آزمون ملکولی، حساسیت و ویژگی آزمون میکروسکوپی به ترتیب 39/59 و 100 درصد تعیین گردید. محاسبه ضریب کاپا بین آزمون ملکولی و میکروسکوپی بابزیا (50 فیلد) نشاندهنده سطح متوسط توافق دو آزمون بود (Kappa= 0.504). این مطالعه اولین مطالعه تشخیص ملکولی گونههای بابزیا در گاوهای منطقه جنوب اصفهان است. تحقیقات دیگری در جهت شناسایی ناقلین، اثر متقابل میزبان- ناقل و شناسایی واریتههای ژنتیکی که ممکن است حضور و گسترش گونههای بابزیا را در گاوهای ایران تحت تأثیر قرار دهند مورد نیاز است.