مقایسه شمارش ماستسلها در گربههای مبتلا به بیماری پریودنتال و ارتباط آن با شدت التهاب
نویسندگان
1 استادیار گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته دکترای عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
4 استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
5 استاد گروه بیماری های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.210321.2205چکیده
پریودنتیت از بیماریهای التهابی دهان است که میتواند منجر به از دست رفتن دندان شود. ماست سل ها سلولهای التهابی هستند که میتوانند در بروز آن سهیم باشند، اما نتایج قطعی در این خصوص وجود ندارد. مطالعات موجود نیز نتایج متفاوت و متناقضی را در خصوص این سلولها و ارتباط آنها با پریودنتیت ارائه نمودهاند. در این مطالعه تعداد ماست سل ها در گربه های مبتلا به پریودنتیت و ارتباط آنها با شدت التهاب و حد چسبندگی بالینی بررسی گردید. این مطالعه بر روی 75 قلاده گربه بالغ مو کوتاه اهلی، از هر دو جنس نر و ماده و در 5 گروه، و هر گروه متشکل از 15 قلاده گربه صورت گرفت به طوری که چهار گروه به عنوان چهار مرحله پریودنتیت و یک گروه به عنوان کنترل (سالم) در نظر گرفته شدند. نمونههای بیوپسی از لثه تهیه و متعاقب آمادهسازی با روشهای استاندارد بافت شناسی، توسط تولوئیدین بلو و هماتوکسیلین و ائوزین رنگآمیزی شدند. تعداد ماست سل ها در بین گروههای مورد مطالعه از اختلاف معنیدار برخوردار بوده و با پیشرفت بیماری، تعداد آنها نیز افزایش یافت به گونهای که در گربه های سالم کمترین (37/0 ± 07/1) و در مرحله چهارم پریودنتیت بیشترین (61/1 ± 21/25) بود. همچنین تعداد ماست سل ها با شدت التهاب و حد چسبندگی بالینی واجد ارتباط مستقیم و معنیدار بود. شدت التهاب و لیز استخوانی نیز در مراحل سوم و چهارم بیماری واجد اختلاف معنیدار بود. با توجه به ارتباط مستقیم و معنیدار ماست سل ها با شدت التهاب و مراحل مختلف پریودنتیت، میتوان گفت که این سلولها در پاتوژنز بیماری پریودنتال نقش بسیار مهمی دارند.