درک متون کهن روایی فارسی با راهبرد نگاشت داستانی با تکیه بر کلیه و دمنه
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش زبان فارسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی
2 دکترای زبان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
بهرهگیری از متون کهن روایی فارسی در آموزش زبان، از یک سو زمینهی معرفی آثار برجستهی ادبی را به فارسیآموزان فراهم میکند و از سوی دیگر، به یادگیری و گسترش مهارت خوانداری در میان آنان کمک میکند. با توجه به نیاز مدرسان آموزش مهارت مطلب خوانداری فارسی به متنهای متنوع مناسب، در این پژوهش کوشیده شد داستانهایی از میان ادبیات کلاسیک انتخاب و سپس، سادهسازی گردید و برای تسهیل و تسریع درک این متون، از یکی از راهبردهای فراشناختی به نام نگاشت داستانی استفاده شد. در این راستا، با روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون بر روی 46 فارسیآموز غیرایرانی به عنوان نمونهی در دسترس، اثرات این راهبرد بر درک مهارت مطلب خوانداری فارسیآموزان بینالمللی مورد مطالعه قرار گرفت و عملکرد این راهبرد بر درک متنهای کتاب کلیله و دمنه در دو گروه آزمایش و گواه مقایسه گردید. مقایسهی عملکرد این دو گروه در پیشآزمون و پسآزمون بر اساس میزان درک مطلب طی یک دورهی آموزشی نشان داد که میان بکارگیری راهبرد نگاشت داستانی و میزان درک متون کهن روایی فارسی رابطهی مستقیم و معناداری وجود دارد. بنا بر این، بهرهگیری از این راهبرد برای آموزش درک متون ادبیات کلاسیک میتواند مورد استفادهی مدرسان زبان فارسی قرار گیرد.