فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمهنظریه ذهنیت ناموفق، یکی از نظریه­های اصلی در مفهوم­پردازی اختلال شخصیت مرزی، کمبود توانایی افراد در سویه­های گوناگون­ سازه نظریه ذهن را کانون آسیب می­داند و پدیدآیی، تحول و نمود نشانه­ها را برپایه آن تبیین می­کند­ بااین­همه سازش بایسته­ای در پژوهش­های پیرامون این نظریه وجود ندارند و با توجه به شکاف پژوهشی موجود در این زمینه،  این پژوهش با هدف هم­سنجی نظریه ذهن در درمانجویان دارای تشخیص اختلال شخصیت مرزی با گروه بهنجار انجام شد.روش کاراین پژوهش توصیفی کمی و از نوع طرح علی-مقایسه­ای بود و جامعه آماری آن بزرگسال­های باسواد ساکن استان تهران بود که از بین آنها به روش نمونه­گیری دردسترس دوگروه 15 نفره دارای اختلال شخصیت مرزی و بهنجار گزینش شدند. یافته­های پژوهش با بهره­مندی از ابزارهای مصاحبه بالینی ساختاریافته SCID-II (1994)، نسخه ویرایش­شده چک­لیست نشانه­های روانی SCL-90-R (1994)، مقیاس افسردگی بک II (1961)، پرسشنامه اضطراب بک (1990) و آزمون ذهن­خوانی به­کمک تصویر چشم بارون و کوهن (2001) بدست آمد. درادامه داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری یک راهه مورد کاوش قرار گرفت.نتایجیافته­های این پژوهش نشان داد تفاوت معناداری در توانایی نظریه ذهن افراد گروه بالینی دارای اختلال شخصیت مرزی و بهنجار وجود ندارد (05/0p>).نتیجه­گیریهنوز سازش کاملی بر روی کاستی توانایی نظریه ذهن در اختلال شخصیت مرزی وجود ندارد و تنها تشخیص­گذاری این اختلال دلیل کاستی این توانش در درمانجویان نیست ازاین­رو سنجش اولیه و توجه بیشتر در گزینش روش­های درمانگری برپایه نظریه ذهن در این اختلال پیشنهاد می­شود.