بررسی اثر سینامالدهید بر تک یاخته تریکوموناس گالینه(Trichomonas gallinae) در شرایط آزمایشگاه
نویسندگان
1 مربی باشگاه پژوهشگران و نخبگان، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 دانشیار گروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 دانشیار گروه فارماکولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوری نوین آمل، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.211615.2210چکیده
تریکومونیازیس از بیماریهای شایع در کبوتران بوده که عامل آن تکیاخته تریکوموناس گالینه میباشد. مترونیدازول داروی انتخابی در درمان تریکومونیازیس است، ولی موارد متعدد از بروز مقاومت نسبت به این دارو گزارش شده است. با در نظر گرفتن اثرات ضدباکتری و ضد قارچی سینامالدهید به عنوان مادهی مؤثره گیاه دارچین، مطالعهی حاضر به بررسی اثر آن بر تکیاخته تریکوموناس گالینه در شرایط آزمایشگاه پرداخته است. پس از جداسازی انگل از محوطهی دهانی پرندگان آلوده و کشت آن، نمونهها در دمای 37 درجهی سانتیگراد نگهداری شدند تا در فاز لگاریتمی رشد قرار بگیرند. برای بررسی اثر سینامالدهید بر این تک یاخته از میکروپلیتهای 96 چاهکی استفاده شد. به هر کدام از چاهکها 100 میکرولیتر محیط کشت حاوی 104×1 انگل اضافه شد. سپس مقادیر سینامالدهید و مترونیدازول تا رسیدن به غلظتهای نهایی 25، 50 و 100 میکروگرم بر میلیلیتر اضافه شدند. تیمارها با ده تکرار انجام شده و پس از 24 ساعت میزان مرگ و میر انگلها از طریق مشاهده مستقیم زیر میکروسکوپ نوری و شمارش توسط لام هموسیتومتر ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که میزان کشندگی سینامالدهید با غلظت µg/mL100، 100 درصد بوده که در مقایسه با داروی مترونیدازول تفاوت معنیدار نداشت. همچنین میان درصد مهار رشد در تیمار با غلظتهای 100 و µg/mL 50 از سینامالدهید و مترونیدازول اختلاف معنیدار مشاهده نشد. این تحقیق نشاندهنده اثرات قابل قبول سینامالدهید بر تک یاخته تریکوموناس گالینه است. میتوان با بررسی بیشتر و مطالعهی اجزای مؤثر گیاه دارچین از ترکیبات آن برای ساخت داروهای جدید آنتیتریکومونیایی استفاده کرد.