تأثیر استفاده از چسبانندههای قلیافعال بر دوام بتن سبک سازهای در برابر محیطهای آسیبرسان
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 گروه پژوهشی ساختمانی و معدنی، پژوهشگاه استاندارد، سازمان ملی استاندارد. کرج. ایران
3 استادیار دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
استفاده از مصالح سنگی سبک و چسبانندههای قلیافعال جایگزین شن و سیمان در تولید بتن سبب جلوگیری از انتشار بیشتر گازهای گلخانهای، صرفه جویی در انرژی و کاهش بارهای مرده سازه میگردد. در این پژوهش از درشت دانه متخلخل از جنس سنگ لاوا جهت کاهش چگالی بتن و نیز از سرباره و خاکستر بادی قلیافعال، به عنوان مصالح جایگزین سیمان پرتلند استفاده شده است. فعالسازی قلیایی پوزولانها توسط محلولهای سدیم هیدروکسید 14 مولار و سدیم سیلیکات با نسبت جرمی 1 به 2 انجام گرفته است. تهاجم یونهای کلراید، سولفات و ترکیب سولفات و کلراید، در برنامه آزمایشگاهی در نظر گرفته شدهاند. بتن، با سرباره قلیافعال و نسبتهای مختلف سرباره و خاکستر بادی جهت فعالسازی قلیایی و سیمان پرتلند هیدراته نیز جهت معیار مقایسه انتخاب شدهاند. با توجه به آزمایشهای صورت گرفته، بتن با سیمان پرتلند در برابر تهاجم ترکیبی با نزدیک 10% کاهش در مقاومت فشاری سریعترین زوال را داشته، بیشترین مقاومت فشاری را بتن قلیافعال سربارهای به میزان MPa 55 داشته و با افزایش جایگزینی خاکستر بادی، مشخصات مکانیکی کوتاه مدت ضعیفتر شده اما با کاهش افت جذب آب به طور متوسط به مقدار حدوداً 12% دوام طولانی مدت و محافظت از آرماتور مدفون در بتن افزایش مییابد.
