ایمونوهیستوشیمی هپاتوپانکراس میگو، Litopenaeus vannamei، در دو دمای متفاوت

نویسندگان

1 استاد گروه علوم درمانگاهی و قطب علمی بهداشت ماهیان گرمابی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز

2 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز

doi
10.22055/ivj.2021.299877.2387
چکیده

    هدف از این مطالعه بررسی مقایسه­ای سلول­های هپاتوپانکراس میگوی وانامی در دو فصل سرد و گرم به روش ایمونوهیستوشیمی است.  در این تحقیق، در مجموع 50 قطعه میگوی وانامی با متوسط ​​طول 1±23 و وزن متوسط ​​5/0± 28 گرم به طور تصادفی از مزارع پرورش میگو چوئبده آبادان در استان خوزستان در دو فصل سرد و گرم گرفته شدند.  برای بررسی بافت­شناسی و ساختاری هپاتوپانکراس از تمامی میگوها نمونه­برداری شد.  برای تثبیت، با تزریق داخل دهانی و غوطه­ وری توسط محلول دیویدسون منتقل شدند.  سپس نمونه­های بافتی با روش معمول بافت­شناسی و با استفاده از اتانول صعودی آبگیری، گزیلول برای شفاف­سازی و آغشته­سازی با پارافین انجام شد.  برش­های بافتی 6-4 میکرونی زده شد و توسط رنگ هماتوکسیلین- ائوزین و ایمونوهیستوشیمی با تکنیک تانل رنگ­آمیزی شدند.  سرانجام مورد بررسی قرار گرفتند.  Dino-capture و نرم افزار Dino-Lite میکروسکوپ نوری مجهز به لنز اسلایدها توسط نتایج نشان داد که هپاتوپانکراس اندامی لوله­ای شکل بوده است.  در فصل گرما، قطر لوله­ها از فصل سرما کوچک­تر بود.  در درصد آپوپتوز بین سلول­های تشکیل دهنده توبول فصل گرم و فصل سرد تفاوت معنی ­داری وجود داشت.