ایمونوهیستوشیمی هپاتوپانکراس میگو، Litopenaeus vannamei، در دو دمای متفاوت
نویسندگان
1 استاد گروه علوم درمانگاهی و قطب علمی بهداشت ماهیان گرمابی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز
2 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز
doi
10.22055/ivj.2021.299877.2387چکیده
هدف از این مطالعه بررسی مقایسهای سلولهای هپاتوپانکراس میگوی وانامی در دو فصل سرد و گرم به روش ایمونوهیستوشیمی است. در این تحقیق، در مجموع 50 قطعه میگوی وانامی با متوسط طول 1±23 و وزن متوسط 5/0± 28 گرم به طور تصادفی از مزارع پرورش میگو چوئبده آبادان در استان خوزستان در دو فصل سرد و گرم گرفته شدند. برای بررسی بافتشناسی و ساختاری هپاتوپانکراس از تمامی میگوها نمونهبرداری شد. برای تثبیت، با تزریق داخل دهانی و غوطه وری توسط محلول دیویدسون منتقل شدند. سپس نمونههای بافتی با روش معمول بافتشناسی و با استفاده از اتانول صعودی آبگیری، گزیلول برای شفافسازی و آغشتهسازی با پارافین انجام شد. برشهای بافتی 6-4 میکرونی زده شد و توسط رنگ هماتوکسیلین- ائوزین و ایمونوهیستوشیمی با تکنیک تانل رنگآمیزی شدند. سرانجام مورد بررسی قرار گرفتند. Dino-capture و نرم افزار Dino-Lite میکروسکوپ نوری مجهز به لنز اسلایدها توسط نتایج نشان داد که هپاتوپانکراس اندامی لولهای شکل بوده است. در فصل گرما، قطر لولهها از فصل سرما کوچکتر بود. در درصد آپوپتوز بین سلولهای تشکیل دهنده توبول فصل گرم و فصل سرد تفاوت معنی داری وجود داشت.