اثر روغن زیره سیاه بر روی غلظت پروتئین های شوک گرمائی 70 و 72 در بافت های کبد و عضلات اسکلتی موش های صحرائی دیابتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استاد گروه علوم درمانگاهی،دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 دانشجوی فوق لیسانس بیوشیمی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22055/ivj.2021.278447.2360چکیده
ناهنجاریهای متابولیکی دیابت منجر به تولید بیش از حد سوپراکسید در عروق و میوکارد قلب و در نتیجه عوارض دیابت میشود. روغن زیره سیاه احتمالاً با اثرات افت قند خون، کاهش چربی خون و آنتیاکسیدانی باعث کاهش استرس اکسیداتیو و افزایش پروتئین شوک گرمایی میشود. هدف ما مطالعهی اثرات روغن زیرهی سیاه بر پروتئینهای شوک گرمائی در کبد و عضلات اسکلتی موشهای دیابتی است. پنجاه سر موش صحرائی اسپراگ داولی نر به طور تصادفی به پنج گروه (شاهد، کنترل دارو، کنترل منفی حامل دارو، کنترل منفی و درمان) تقسیم شدند. دیابت در گروههای کنترل منفی و درمان با استرپتوزوتوسین ایجاد شد (40 میلیگرم در کیلوگرم وزن بدن، تک دوز و داخل صفاقی). گروههای شاهد و کنترل منفی هیچ درمانی دریافت نکردند اما موشهای صحرایی تحت درمان و کنترل دارو طی 30 روز دورهی مطالعه، روزانه با 10 میلیگرم در کیلوگرم روغن زیره سیاه گاواژ شدند. وزن موشها در روزهای 3، 7، 21 و 30 و قند خون ناشتا در روزهای 3 و 30 اندازهگیری شدند. در انتهای دورهی آزمایش، بافتهای کبد و عضلات اسکلتی جدا و برداشته شدند. میزان پروتئینهای شوک گرمائی 70 و 72 با کیتهای الیزا اندازهگیری شدند. نتایج اندازهگیری پروتئینهای شوک گرمائی نشان دهنده افزایش سطح این پروتئینها در گروه درمان بود. اما پروتئینهای شوک گرمائی در گروههای کنترل منفی و کنترل منفی حامل دارو به دلیل تزریق استرپتوزوسین به طور معنیدار و قابل توجهی کاهش یافتند. نتایج ما نشان داد که ترکیبات موجود در این روغن (زیره سیاه) میتواند غلظت پروتئینهای شوک گرمائی 70 و 72 را در بافتهای کبد و عضلات اسکلتی افزایش دهد.