فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    روش­های متعددی جهت القاء بیهوشی در حیوانات وجود دارد.  داروهای بیهوشی خوراکی، جهت مقید کردن کوتاه مدت، در اغلب حیوانات سالم مناسب هستند.  هدف از انجام مطالعه­ی حاضر، ارزیابی مقایسه‌ای اثرات داروهای بیهوشی کتامین تنها، کتامین همراه با آسپرومازین و کتامین با میدازولام به صورت خوراکی، بر علائم حیاتی بدن، طول دوره­ی بیهوشی و رفلکس‌های عصبی در گربه بود.  این تحقیق روی 15 قلاده گربه بالغ سالم از نظر بالینی انجام شد که به 3 گروه مساوی A (کتامین تنها)، B (کتامین با آسپرومازین) و C (کتامین با میدازولام) تقسیم­بندی شدند.  در گروه A، کتامین تنها با دوز 80 میلی­گرم/کیلوگرم، یک‌بار خورانده شد.  در گروه B، ابتدا آسپرومازین با دوز 15/0 میلی­گرم/کیلوگرم و پس از 30 دقیقه، کتامین به گربه‌ها خورانده شد.  گروه C، مشابه گروه B بود، با این تفاوت که به جای آسپرومازین، میدازولام با دوز 3/0 میلی­گرم/کیلوگرم تجویز گردید.  گروه B، کم­ترین تغییرات را بر ضربان قلب داشت و از لحاظ تأثیر بر درجه حرارت بدن و تنفس، گروه C بهتر بود.  در مورد رفلکس‌های عصبی، تفاوت معنی‌داری مشاهده نگردید؛ اما از نظر طول دوره بیهوشی، تغییرات معنی‌داری بین گروه‌های B (2/37 دقیقه) و C (4/37) با گروه A (26) مشاهده گردید.  القاء بیهوشی در گروه­های B (4/1±6/14 دقیقه) و C (14/1±6/15) نسبت به گروه A (34/2±20) بهتر بود.  زمان اولین حرکت ارادی در گروه­های A، B و C به ترتیب در دقایق 38/2±2/38، 54/2±43 و 27/3±8/44 ثبت گردید.  تجویز خوراکی میدازولام یا آسپرومازین همراه با کتامین، به دلیل طول دوره­ی بیهوشی طولانی‌تر و لرزش­های ماهیچه­ای کم­تر، نسبت به کتامین تنها، روش مناسب­تری برای ایجاد بیهوشی در گربه­ها است.