فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده : کشورهای ضعیف به لحاظ محدود بودن منابع قدرت برای نقش‌آفرینی در عرصه بین الملل نیازمند همسو کردن منافع خود با برخی کشورهای دیگر هستند. یکی از مهمترین این راه‌ها، ائتلاف این کشورها با کشورهای قدرتمندتر است. به دلیل مهم بودن این نوع از ائتلاف‌ها، آنها را ائتلاف راهبردی نامیده‌اند. کشور ایران و روسیه پس از فروپاشی جماهیرشوروی به دلیل وجوه مشترک در برخی نیازهای خود در عرصه بین الملل دست به همکاری‌های مشترکی زده‌اند در این پژوهش پرسش اصلی مد نظر این است که روابط ایران و روسیه را می‌توان در چهارچوب روابط استراتژیک(راهبردی) تعریف نمود یا روابط این دو محصول شرایط سیاسی بین المللی است؟ در پاسخ به این پرسش با به کارگیری روییکرد توصیفی تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه‌ای و سایت‌های معتبر اینترنتی و استفاده از روش ترکیبی (کمی و کیفی) این فرضیه مورد بررسی قرار می‌گیرد که روابط دو کشور ویژگی‌های اتحاد استراتژیک را نداشته و صرفاً بـه دلیل شرایط بین‌المللی این همکاری‌ها در موضوعات خاص صورت می‌گیرد. نتایج این پژوهش با بررسی متغییرهای مذکور نشان می‌دهد که نزدیکی دو کشور - به خصوص در بیست سال گذشته به خاطر شرایط ایجاد شده در عرصه بین‌الملل بوده است و در عمل همسویی در اهداف و منافع وجود ندارد./