الگوی ساختاری ادراک بیماری بیماری در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید براساس سبکهای دلبستگی و نگرشهای ناکارآمد؛ نقش میانجی ناگویی هیجانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.22349چکیده
مقدمهاین پژوهش به تبیین الگوی ساختاری ادراک بیماری در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید بر اساس سبکهای دلبستگی و نگرشهای ناکارآمد با میانجی گری متغیر ناگویی هیجانی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) پرداخته است.روش کاردر این پژوهش 250 شرکت کننده(زن) حضور داشتند که به شیوهی نمونه گیری در دسترس از بین بیماران مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان البرز کرج انتخاب شدند، برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامههای ادراک بیماری بردبنت و همکاران فرم بلند(IPQ)، سبکهای دلبستگی بزرگسالان فرم تجدید نظر شده کالینز و رید(RAAS)، نگرشهای ناکارآمد فرم بلند ویسمن وبک (DAS) و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو(TAS)استفاده شده است. دادههای پژوهش با استفاده از تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری تحلیل شد.نتایجدادههای به دستآمده از مدل اولیه، برازش خوبی از مدل نشان دادند به عنوان مثال شاخص برازش CFI و IFI در مدل حاضر برابر با 941/0 و 942/0 بود که چون این میزان بالاتر از معیار 90/0 برای این شاخصها بود نشان دهندهی برازش خوب مدل بود. همچنین شاخصGFI در پژوهش حاضر 924/0 به دست آمد که این میزان بالاتر از معیار 90/0 است و از این نظر نیز مدل دارای برازش خوبی است. در نهایت شاخص برازشRMSEA و SRMR که برخی متخصصان آنها را از مهمترین شاخص برازش مدل میدانند برابر با 064/0 بود که کمتر از معیار 08/0 بود و از این رو نشان دهندهی برازش خوب مدل میباشد.نتیجهگیریبا توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش اثر مستقیم متغیر سبک دلبستگی اضطرابی و نگرشهای ناکارآمد بر متغیر ادراک بیماری معنیدار است اما اثر مستقیم متغیر سبکهای دلبستگی و نگرشهای ناکارآمد ازطریق واسطهای متغیر ناگویی هیجانی معنی دار نمیباشد.