آسیب‌شناسی آسیب به خود (خودکشی و خودزنی) در میان زنان مطلقه با نشانگان اختلال شخصیت مرزی: مورد مطالعه زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت

نویسندگان

1 گروه مشاوره خانواده، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.

2 گروه مشاوره، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.

3 گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.

4 گروه مشاوره مدرسه، دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران.

5 گروه مشاوره خانواده، دانشگاه ادیبان، گرمسار، ایران.

doi
10.22038/mjms.2021.22447
چکیده

مقدمههدف از پژوهش حاضر آسیب­شناسی آسیب به خود (خودکشی و خودزنی) در میان زنان مطلقه با نشانگان اختلال شخصیت مرزی: مورد مطالعه زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت بود.روش کارروش پژوهش حاضر کیفی از نوع پدیدارشناختی بود. نمونه مورد مطالعه شامل 15 نفر از زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت شهرستان­های غرب استان تهران (رباط­کریم و پرند) در سال 1399 دارای مشکلات مربوط اختلال شخصیت مرزی با پرونده­های ثبت شده در بهزیستی بودند که به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند. برای شناسایی زنان پرسشنامه اختلال شخصیت مرزی (لیشنرینگ، 1999) در میان 350 نفر توزیع و 15 نفر با نمرات بالاتر از 10 انتخاب شدند، سپس با 15 نفر از افراد انتخاب شده مصاحبه نیمه­ساختاریافته به عمل آمد، سپس کلمه به کلمه پیاده­سازی شده و به روش پدیدارشناسی تفسیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایجدر این مطالعه 3 مضمون اصلی و چند مضمون فرعی شناسایی شد: 1) هیجانات، همچون رفتارهای تکانه­ای، تغییرات سریع خودانگاره و تغییرات خلقی؛ 2) حساسیت محیطی، همچون قوانین انعطاف­ناپذیر و؛ 3) ارتباطات، همچون عدم درک متقابل، مشکل در گفتگو، رابطه سطحی و عدم همدلی.  نتیجه­گیریبا توجه به یافته­ها می­توان گفت آسیب به خود در زنان مطلقه تحت­تأثیر ویژگی­های شخصیت، هیجانات، حساسیت محیطی و ارتباطات قرار گرفته است و لازم است برای زنان مطلقه دارای مشکلات روان­شناختی، یک سیستم حمایتی فراهم شود.