آسیبشناسی آسیب به خود (خودکشی و خودزنی) در میان زنان مطلقه با نشانگان اختلال شخصیت مرزی: مورد مطالعه زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت
نویسندگان
1 گروه مشاوره خانواده، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 گروه مشاوره، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
3 گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.
4 گروه مشاوره مدرسه، دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران.
5 گروه مشاوره خانواده، دانشگاه ادیبان، گرمسار، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.22447چکیده
مقدمههدف از پژوهش حاضر آسیبشناسی آسیب به خود (خودکشی و خودزنی) در میان زنان مطلقه با نشانگان اختلال شخصیت مرزی: مورد مطالعه زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت بود.روش کارروش پژوهش حاضر کیفی از نوع پدیدارشناختی بود. نمونه مورد مطالعه شامل 15 نفر از زنان مطلقه با تجربه ازدواج موقت شهرستانهای غرب استان تهران (رباطکریم و پرند) در سال 1399 دارای مشکلات مربوط اختلال شخصیت مرزی با پروندههای ثبت شده در بهزیستی بودند که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. برای شناسایی زنان پرسشنامه اختلال شخصیت مرزی (لیشنرینگ، 1999) در میان 350 نفر توزیع و 15 نفر با نمرات بالاتر از 10 انتخاب شدند، سپس با 15 نفر از افراد انتخاب شده مصاحبه نیمهساختاریافته به عمل آمد، سپس کلمه به کلمه پیادهسازی شده و به روش پدیدارشناسی تفسیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایجدر این مطالعه 3 مضمون اصلی و چند مضمون فرعی شناسایی شد: 1) هیجانات، همچون رفتارهای تکانهای، تغییرات سریع خودانگاره و تغییرات خلقی؛ 2) حساسیت محیطی، همچون قوانین انعطافناپذیر و؛ 3) ارتباطات، همچون عدم درک متقابل، مشکل در گفتگو، رابطه سطحی و عدم همدلی. نتیجهگیریبا توجه به یافتهها میتوان گفت آسیب به خود در زنان مطلقه تحتتأثیر ویژگیهای شخصیت، هیجانات، حساسیت محیطی و ارتباطات قرار گرفته است و لازم است برای زنان مطلقه دارای مشکلات روانشناختی، یک سیستم حمایتی فراهم شود.