تبارشناسی باورهای ملامتیانِ نخستین در متون صوفیانه
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
در سده سوم هجری، مقارن با روی کار آمدن حکومت سامانی در خراسان بزرگ، جریانی زهدگرا به نام ملامتیه در نیشابور شکل گرفت که به دلیل تفاوتهای بنیادین با صوفیه و کرامیه در آداب و رسوم، مشهور شد. مخالفت ملامتیان با خرقهپوشی، تأسیس خانقاه، سماع و تشویق به فعالیتهای اقتصادی، آنها را از صوفیه و کرامیه تمایز بخشید و گسست معرفتی را نشان داد که پیش از آن در عرفان اسلامی سابقه نداشت. آموزههای کانونیِ ملامتیان در زمینه کسب و کار و همچنین اجتماعگرایی، زمینه را برای رشد و شکوفایی ایشان در بستر فضای شهری و تجارتپیشه و پویای نیشابور آن روزگار، فراهم کرد. این مقاله با استفاده از منابع کتابخانهای و رویکرد تبارشناسانه قصد دارد تعارض این آموزهها را با صوفیه آشکار و مهمتر از آن، همسویی خواستِ دانایی در ملامتیه را با خواست قدرت در معنای فوکویی، بررسی کند.