بررسی شیوع سرمی لیشمانیوز احشایی در سگهای شهرستان سمنان با استفاده از روش آگلوتیناسیون مستقیم
نویسندگان
1 استاد گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته دکترای عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشیارگروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22055/ivj.2020.190542.2175چکیده
شکل مدیترانهای لیشمانیوز احشایی (کالاآزار) از خطرناکترین بیماریهای مشترک انسان و دام میباشد که در اغلب مناطق ایران به صورت تکگیر و در بعضی از استانهای کشور به صورت بومی دیده میشود. سگ اهلی (Canis familiaris) مخزن اصلی بیماری در لیشمانیوز احشایی نوع مدیترانهای است. هدف از مطالعه حاضر مشخص نمودن شیوع سرمی (Seroprevalence) حضور بیماری لیشمانیوز احشائی در سگهای صاحبدار مناطق شهری و روستایی سمنان میباشد. به این منظور از ۱۴۰ قلاده سگ صاحبدار فاقد علائم بالینی به روش تصادفی خونگیری انجام گرفت. تمامی نمونههای خون از لحاظ حضور آنتیبادی ضد لیشانیایی با عیار۱:۸۰ و به بالا با آزمایش آگلوتیناسیون مستقیم (DAT) مورد آزمایش قرار گرفتند. عیار۱:۳۲۰ و به بالا به همراه علائم بالینی به عنوان بیمار و عیار۱:۸۰ و به بالا، بدون علائم بالینی به عنوان عفونت ناشی از لیشمانیا اینفانتوم در نظر گرفته شد. از نمونههای مرضی شامل طحال، کبد و غدد لنفاوی یک سگ مبتلا با عیار ۱:۲۰۴۸۰ در آزمایشگاه به روش داب، گسترش تهیه شد و با رنگ گیمسا رنگآمیزی گردید. در مطالعه میکروسگوپی، اجسام آماستیگوت دیده شد. آنتیبادی ضد لیشمانیا در چهار سگ (9/2 درصد) با عیار بالاتر از ۱:۳۲۰ در ۱۴۰ سگ مشاهده گردید. از لحاظ شیوع سرمی، اختلاف معنیداری میان ابتلا به بیماری با جنسیت و سن دیده نشد. نتایج این مطالعه نشان میدهد که لیشمانیوز احشایی با میزان شیوع پائین در سگهای شهرستان سمنان در حال بروز است.