تأملی بر عملکرد جامعۀ بینالمللی در برابر تغییرات آبوهوایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
یکی از مباحث محیطزیستی که موجب نگرانی جامعۀ بینالمللی شده است، مساله تغییرات آبوهوایی است. افزایش تراکم گازهای گلخانهای در هواسپهر که ناشی از مداخلۀ بشر در طبیعت است، بهتدریج دمای کرۀ زمین را افزایش داده است. عواقب مهیبی که تغییرات آبوهوایی بهدنبال دارد، ضرورت اقدام برای مقابله با این پدیده را آشکار کرده است. از اینرو، جامعۀ بینالمللی کوشیده است از رهگذر تصویب کنوانسیون کلیات در زمینۀ تغییرات آبوهوایی، پروتکل کیوتو، برگزاری کنفرانسها و نشستهای متعدد در برابر تغییرات آبوهوایی واکنش نشان دهد. در این مقاله، تلاش شدهاست با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی در دورة زمانی 2011- 1972، اقدامهای حقوقی جامعة بینالمللی در مورد موضوع تغییرات آب و هوایی، تشریح شود. بدینمنظور، از اسناد حقوقی بینالمللی مرتبط با محیطزیست به عنوان داده، استفاده شدهاست. نتایج حکایت از آن دارد که اگرچه تلاشهای حقوقی جامعۀ بینالمللی در راستای مقابله با گرمایش جهانی درخور توجه و گسترده بوده است، اما گامهای عملی و مؤثرتری به ویژه از سوی کشورهای توسعهیافتۀ صنعتی باید در این زمینه صورت پذیرد. به نظر میرسد، همکاری کشورهای توسعهیافتۀ صنعتی در زمینة تغییرات آبوهوایی، در حل این بحران، نقش بهسزایی ایفا مینماید.