فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده گسترده از نانوذرات اکسید فلزدر مصارف بیولوژیکی، منجر به پیدایش اختلالات جدیدی در سیستم­های بیولوژی و در نهایت بروز مشکلات مرتبط با سلامتی گردیده است. در این مطالعه، تأثیر نانوذرات اکسید آلومینیوم (45-35نانومتر، Al2O3 ) و اکسید روی (۳۰ نانومتر، ZnO) بر جهش کدون 248 ژن p53، ژن کلیدی در سرکوب سلول توموری، در محیط کشت سلولی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از 72 ساعت مواجهه سلول­های MRC-5  (فیبروبلاست ریه)  با نانوذرات (5 ، 10 ، 25 و 50 میکروگرم در میلی لیتر)، سمیت سلولی با روش MTT  و تعیین توالی با روش  PCR در آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تیمار با نانوذرات اکسید روی (ZnO-NPs) ، سمیت سلولی قابل توجهی (بخصوص در دوزهای 25 و 50 میکروگرم/میلی لیتر) مشاهده شد. در ارتباط با نانوذرات اکسید آلومینیوم (نانو آلومینا)، غلظت 50 میکروگرم/میلی لیتر برزنده­مانی سلول­های  MRC-5 تأثیر قابل توجهی داشت. در گروه­های دیگر تحت تیمار، اختلاف معنی داری نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد. جالب توجه اینکه جهش در کدون 248 ژن p53، متعاقب 72 ساعت انکوباسیون سلول­های MRC-5 با 5 میکروگرم/میلی لیتر نانوذرات اکسید آلومینیوم  مشاهده شد. این تغییر ازCGG  به CCG رخ داده و کدون آرژنین را به مولدهای پرولین تبدیل کرد. از آنجایی که جهش در کدون 248 (جایگزینی سیتوزین به جای گوانین) منجر به تولید پروتئین p53 غیر­فعال می­گردد، از این رو، امکان تومورزایی در سلول­های ریه افزایش می­یابد. علاوه بر این، تعیین غلظت سایتوتوکسیک دقیق نانوذرات برای کاهش اثرات مضر بر سلول­های طبیعی بدن از اهمیت بسیاری برخوردار است.