ارزیابی تغییرات وابسته به سن در دندان های سگ های تریر

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترای عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22055/ivj.2020.244093.2291
چکیده

    رویش و ساییدگی دندان‌ها، به خصوص دندان‌های ثنایا و دندان نیش، عملی‌ترین پارامترهایی هستند که در معاینات بالینی و فیزیکی حیوانات استفاده می‌شوند.  این مطالعه با هدف بررسی تغییرات وابسته به سن در دندان‌های سگ‌های اهلی در اهواز، ایران، برای تعیین رابطه بین آرایش دندان‌ها و سن سگ‌ها انجام شد.  مطالعه حاضر بر روی 173 سگ تریر مراجعه شده به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز که دارای شناسنامه بودند انجام شد.  حیوانات به 7 گروه سنی 1: 0 - 2 ، 2: 2 - 8 ، 3: 8 - 18 ، 4: 18 - 36 ، 5:36 - 60 ، 6:60 - 120 و 7: بیش از 120 ماهه‌ها تقسیم شدند.  تخمین سن براساس پروفایل دندانی و مقایسه با سن شناسنامه‌ای ارائه شد.  طول تاج دندان‌های ثنایایی و دندان نیش با استفاده از یک کولیس دیجیتال در نیم قوس فک بالا سمت چپ اندازه‌گیری و سپس تصویربرداری شد.  در این پژوهش، مطالعات رایانه‌ای و آماری بر روی پروفایل دندانی، ارتباط بین طول تاج و سن، و همچنین میزان ساییدگی دندان و مورفولوژی دندان انجام شد.  مقایسه طول تاج دندان‌های ثنایا در هر گروه نشان داد که دندان‌های I1، I2 و I3 به ترتیب دارای حداقل تا حداکثر طول تاج هستند.  همبستگی سن تخمینی با سن شناسنامه‌ای در سگ‌های مورد مطالعه بسیار معنی‌دار بود.  این مطالعه نشان داد که ارزیابی سن با استفاده از دندان یکی از مهم‌ترین روش‌های عملی و واقعی برای تخمین سن در سگ‌ها است.