ارزیابی رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی تیموس در سگ های نژاد مخلوط
نویسندگان
1 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد مرکز تحقیقات علوم تشریح، پژوهشکده علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، و استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2021.251162.2304چکیده
تیموس یک عضو از سیستم لنفاوی و ایمنی بدن است که اهمیت زیادی در حیوانات جوان دارد. هدف از انجام مطالعهی حاضر بررسی تغییرات اندازه، اکوژنسیته و موقعیت تیموس در توله سگهای سالم نژاد مخلوط با استفاده از رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی در طی 5 ماه اول زندگی بود. به منظور انجام این مطالعه، 2 قلاده سگ بومی آبستن تهیه و پس از زایمان، 5 توله سگ نر از آنها جدا شد و به صورت ماهانه به مدت 5 ماه مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارزیابی رادیوگرافی تیموس توسط رادیوگرافهای ساده و در نماهای جانبی راست و شکمی - پشتی بود. اولتراسونوگرافی نیز در حالی که حیوان به پشت خوابیده و کمی به سمت راست یا چپ متمایل بود، توسط ترانسدیوسر خطی 5/7 مگاهرتز انجام شد. بر اساس آزمون آنالیز واریانس دو طرفه فقط سن تأثیر معنیداری بر اندازهی غدهی تیموس داشت. بیشترین میانگین (± انحراف معیار) طول، عرض، سطح و حجم غدهی تیموس در 2 ماهگی و به ترتیب برابر 35/2±00/32 میلیمتر، 43/0±08/7 میلیمتر، 5/0±62/1 سانتیمتر مربع و 38/0±72/0 سانتیمتر مکعب بود. از طرفی کمترین میانگین (± انحراف معیار) طول، عرض، سطح و حجم غدهی تیموس در 5 ماهگی و به ترتیب برابر 29/2±26/24 میلیمتر، 28/0±08/6 میلیمتر، 44/0±16/1 سانتیمتر مربع و 21/0±47/0 سانتیمتر مکعب بود. تنها در چهار مورد از رادیوگرافهای تهیه شده از نمای شکمی-پشتی توله سگهای مخلوط سایهی تیموس مشاهده شد. بر اساس یافتههای این مطالعه میتوان نتیجه گرفت که تیموس سگهای مخلوط از حدود 4 ماهگی دچار تحلیل میشوند و اولتراسونوگرافی در مقایسه با رادیوگرافی به عنوان روشی انتخابی و در دسترس قادر به تعیین ابعاد دقیق تیموس میباشد.