ارزیابی رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی تیموس در سگ های نژاد مخلوط

نویسندگان

1 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 استاد مرکز تحقیقات علوم تشریح، پژوهشکده علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، و استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22055/ivj.2021.251162.2304
چکیده

    تیموس یک عضو از سیستم لنفاوی و ایمنی بدن است که اهمیت زیادی در حیوانات جوان دارد.  هدف از انجام مطالعه­ی حاضر بررسی تغییرات اندازه، اکوژنسیته و موقعیت تیموس در توله سگ­های سالم نژاد مخلوط با استفاده از رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی در طی 5 ماه اول زندگی بود.  به منظور انجام این مطالعه، 2 قلاده سگ بومی آبستن تهیه و پس از زایمان، 5 توله سگ نر از آن­ها جدا شد و به صورت ماهانه به مدت 5 ماه مورد ارزیابی قرار گرفتند.  ارزیابی رادیوگرافی تیموس توسط رادیوگراف­های ساده و در نماهای جانبی راست و شکمی - پشتی بود.  اولتراسونوگرافی نیز در حالی که حیوان به پشت خوابیده و کمی به سمت راست یا چپ متمایل بود، توسط ترانسدیوسر خطی 5/7 مگاهرتز انجام شد.  بر اساس آزمون آنالیز واریانس دو طرفه فقط سن تأثیر معنی‌داری بر اندازه­ی غده­ی تیموس داشت.  بیش­ترین میانگین (± انحراف معیار) طول، عرض، سطح و حجم غده­ی تیموس در 2 ماهگی و به ترتیب برابر 35/2±00/32 میلی­متر، 43/0±08/7 میلی­متر، 5/0±62/1 سانتی­متر مربع و 38/0±72/0 سانتی­متر مکعب بود.  از طرفی کم­ترین میانگین (± انحراف معیار) طول، عرض، سطح و حجم غده­ی تیموس در 5 ماهگی و به ترتیب برابر 29/2±26/24 میلی­متر، 28/0±08/6 میلی­متر، 44/0±16/1 سانتی­متر مربع و 21/0±47/0 سانتی­متر مکعب بود.  تنها در چهار مورد از رادیوگراف‌های تهیه شده از نمای شکمی-پشتی توله سگ­های مخلوط سایه‌ی تیموس مشاهده شد.  بر اساس یافته­های این مطالعه می­توان نتیجه گرفت که تیموس سگ­های مخلوط از حدود 4 ماهگی دچار تحلیل می­شوند و اولتراسونوگرافی در مقایسه با رادیوگرافی به ‌عنوان روشی انتخابی و در دسترس قادر به تعیین ابعاد دقیق تیموس می­باشد.