موثرترین طرحواره در بهبود عملکرد مدل WRF جهت پیش بینی بارش در منطقه شمال غرب ایران -مطالعه موردی
نویسندگان
1 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه پژوهشی هواشناسی فیزیکی و تعدیل وضع هوا/پژوهشکده هواشناسی
3 عضو هیئت علمی موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
4 عضو هیئت علمی موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
5 عضو هیئت علمی پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو
doi
10.22034/jmas.2021.286905.1138چکیده
هدف این مقاله بررسی عملکرد طرحواره های مختلف در مدل WRF برای تخمین بارش بر روی منطقهی شمال غرب ایران در بارش زمستانی است. با توجه به روابط بین طرحوارهها ابتدا با روش گام به گام بهترین طرحوارهی پارامتری سازی همرفت با استفاده از مجذور میانگین مربعات (RMSE) و سپس بهترین طرحوارهی خردفیزیک انتخاب گردید، سپس در بهترین پیکربندی بدستآمده در مرحله پیشین، طرحوارهی بهینه تابش موج بلند و کوتاه، لایه مرزی و سطحی انتخاب شدند. در نهایت طرحوارههای Lin et al.، Eta Similarity، MYJ، RRTM و Dudhia به عنوان طرحوارههای بهینه برای شبیهسازی بارش روی شمالغرب ایران انتخاب شد.در این مطالعه ترکیب هایی از طرحواره ها که بیشترین و کمترین اثر را در پراکنش دادههای بارشهای شبیه سازی شده دارند، نیز مشخص گردید. بدین منظور 36 پیکر بندی اختیار شده برای طرحوارههای تابش موج بلند، تابش موج کوتاه و لایه مرزی در 12 گروه سه تایی با چرخش طرحوارهی تابش موج کوتاه و 12 گروه سه تایی با چرخش طرحوارهی موج بلند و در 9 گروه 4 تایی با چرخش طرحواره ی لایه مرزی تقسیم شد و انحراف معیار بارش شبیه سازی شده برای این 33 گروه محاسبه شد. بدین طریق در بین پیکربندیهای ایجاد شده، پیکربندیهایی که بیشترین و کمترین اثر را در تخمین بارش شش ساعته و پراکندگی آنها دارند مشخص شدند. نتایج مطالعه نشان داد که تغییر در انتخاب طرحوارهی لایه مرزی هنگامی که طرحواره ی تابش موج بلند RRTM و طرحوارهی تابش موج کوتاه Goddard باشد، میتواند نتایج را به مشاهده نزدیک تر کند.