تأثیر شرایط محیطی و پارامترهای اسپرم در ترانسفکشن اسپرم گوسفند با DNA خارجی
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده بیوتکنولوژی، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی، تهران، ایران
2 استاد گروه گروه مامایی و بیماریهای تولید مثل دام، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22055/ivj.2019.184521.2134چکیده
انتقال ژن به واسطهی اسپرم (SMGT) برای اولین بار در سال 1989 معرفی شد و از همان زمان موضوعی چالشانگیز بوده است. از جمله چالشهای جدی آن عدم تحرک اسپرمهای حاوی DNA خارجی و در نتیجه قابلیت لقاح این اسپرمها بوده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر شرایط محیطی گرمخانهگذاری اسپرم با DNA خارجی و محیط ترانسفکشن و همچنین تأثیر پارامترهای اسپرم در میزان ترانسفکشن اسپرم گوسفند است. در این تحقیق اثر دمای مختلف انکوباسیون (5، 20 و ºC 37)، سه محیط مختلف (PBS، TCM و DMEM)، حضور FBS در محیط، زندهمانی و تحرک اسپرم و ظرفیتپذیری اسپرم در میزان و شدت جذب DNA با استفاده از پلاسمید EGFP نشاندار شده با رودامین ارزیابی شد. نتایج نشان دادند که گرمخانهگذاری اسپرمها با پلاسمید در 37 درجهی سانتیگراد میزان جذب بیشتری به دنبال داشت اما محیطهای مختلف مورد بررسی و حضور یا عدم حضور FBS اثر معنیداری در میزان ترانسفکشن اسپرم نداشتند. همچنین میزان تحرک اسپرم و ظرفیتگیری اسپرمها نیز اثر معنیداری در میزان جذب نداشتند. در همهی آزمایشات انجام شده تمام اسپرمهای داری جذب واقعی DNA خارجی (جذب در ناحیهی پشت آکروزوم) غیرمتحرک بودند و تغییر فاکتورهای مورد آزمایش نتوانست اسپرم ترانسفکت شده متحرک به دست بدهد. با توجه به نتایج مطالعهی حاضر به نظر میرسد که میتوان از اسپرمهای با غشای آسیب دیده همراه با تزریق داخل سیتوپلاسمی این اسپرمها جهت انتقال ژن به واسطهی اسپرم (SMGT-ICSI) برای تولید حیوانات ترانس ژنیک استفاده کرد.