الگوی استقرار نوآوری باز در آموزش و پرورش با رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 دکتری مدیریت رفتاری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 دانشیار مدیریت دولتی، عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
4 دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2020.31392.4755چکیده
در کشورهای دانشمحور، بسیاری از دولتها از فعالیتهای آموزشی نوآورانه، با هدف افزایش قدرت رقابت آیندهی کشور حمایت میکنند و سیاستگذاریهای آموزشی و بالطبع مدارس، جهت نوآوربودن و ایفای نقش کارآمد خود، نیازمند تغییر و تحول در همهی ابعاد و عوامل درونسازمانی و برونسازمانی میباشند. هدف از این پژوهش طراحی الگوی استقرار نوآوری باز در سیستم آموزشی و پرورش میباشد. بر همین اساس، محققان با استفاده از روش فراترکیب، بازنگری دقیق و عمیقی را در موضوع انجام دادهاند و یافتههای پژوهشهای کیفی مرتبط را ترکیب کردهاند. از اینرو، 197 پژوهش منتشر شده پایگاههای داده و نشریههای داخلی (پایگاه مجلات تخصصی نور، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی و پورتال جامع علوم انسانی) و خارجی ( science Direct ،Google Scholar و EBSCO) در زمینة نوآوری باز طی سالهای 1975- 2019 ارزیابی و در پایان 95 پژوهش انتخاب شد و ابعاد و کدهای مربوطه استخراج و میزان اهمیت و اولویت هریک با استفاده از آنتروپی شانون تعیین گردید. براساس نتایج تحقیق، به ترتیب مقولههای عوامل تسهیلکننده، فرهنگ داخلی، ساختار داخلی، نوآوری برنامه درسی و سیاستهای کلان به ترتیب از یک تا پنج اولویتبندی گردید. در پایان، پس از طی گامهای پژوهش، الگوی استقرار نوآوری باز در آموزش و پرورش به صورت سیستمی (ورودی، تغییر و خروجی) طراحی گردید و اهمیت نوآوری باز برای بخش آموزشی نشان داده شد.