فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    نمونه­گیری بدون در نظر گرفتن مصرف یا عدم مصرف آنتی­بیوتیک در سگ­های مورد مطالعه انجام شد و بر­اساس تاریخچه­ی سگ­های تحت مطالعه، 90 درصد آن­ها طی چند ماه اخیر آنتی­بیوتیک مصرف نکرده بودند.  در این مطالعه مجموعاً 168 سویه­ی اشریشیاکلی متعلق به سگ­های خانگی سالم (49 قلاده)، صاحبان آن­ها (49 نفر) و افراد فاقد حیوان خانگی (70 نفر) مورد بررسی قرار گرفت؛ حضور یا عدم حضور توالی­های فیلوژنتیکی شامل chuA، yjaA و TspE4.C2 با کمک واکنش زنجیره­ای پلیمراز (PCR) ردیابی شد.  همچنین جدایه­ها از نظر مقاومت ضد­میکروبی علیه 11 آنتی­بیوتیک پر مصرف در سگ­ها مورد مطالعه قرار­ گرفتند که این آنتی­بیوتیک­ها شامل اریترومایسین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، اکسی­تتراسایکلین، سفوتاکسیم، آمپی­سیلین، تری­متوپریم-سولفامتوکسازول، آموکسی­سیلین کلاولانیک­اسید، سفتازیدیم، سفتریاکسون و کانامایسین بودند.  نتایج این مطالعه نشان داد که جدایه­های اشریشیاکلی در فیلوگروه­های A، D، B1 و B2 به ترتیب با فراوانی­های 9/55، 3/30، 1/7 و 3/5 درصد قابل طبقه­بندی می­باشند.  مقاومت ضد­میکروبی علیه اریترومایسین و اکسی­تتراسایکلین به طور قابل ملاحظه­ای بالا بود، در ­حالی که کم­ترین فراوانی مقاومت آنتی­بیوتیکی علیه سفتریاکسون، سفتازیدیم، آموکسی­سیلین کلاولانیک اسید و کانامایسین مشاهده گردید.  این مطالعه بر روی سگ­های به ظاهر سالم انجام شده است بنابراین می­تواند نقش حاملی آن­ها را برای سویه­های مقاوم به آنتی­بیوتیک تعیین کند.  نتایج نشان داد که سگ­های خانگی باید به عنوان مخازن مهم سویه­های اشریشیاکلی مقاوم به خصوص علیه اریترومایسین، اکسی­تتراسایکلین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، سفوتاکسیم و آمپی­سیلین که عمدتاً متعلق به گروه­های فیلوژنتیکی A و D هستند، در نظر گرفته شوند.