جایگاه یادگیری سیار در دانشگاههای علوم پزشکی کشور: نظرات، پیامد ها
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکترای آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه هدف :سرعت بالای پیشرفت در علوم پزشکی، خلاقیت در فنّاوری، زمان محدود برای انجام کارهای جدید، چشمانداز جدیدی را در آموزش پزشکی به وجود آورده است. با این شرایط دانشگاههای علوم پزشکی جهت انتقال اطلاعات و مهارتها با دشواریهایی روبرو هستند. روش بررسی: در این مطالعه با استفاده از کلمات کلیدی یادگیری سیار، آموزش پزشکی، دانشگاههای علوم پزشکی، و معادل انگلیسی آنها، مقالات مطالعات مرتبط از سال 2000 تا2016 در پایگاههایGoogle scholar, pub med ,Scopus و مجلات معتبر داخلی و خارجی مرتبط با آموزش پزشکی انتخاب شدند و بر اساس حیطههای مطرح در این نوع آموزش، در نهایت36 مقاله انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: براساس نتایج حاصل از جستجو و تحلیل محتوای مقالات، مطالب در 6 دسته زیر دسته بندی شدند: 1- نظرات دانشجویان 2-نتایج و پیامدهای استفاده از یادگیری سیار3-مقایسه با دیگر روشهای آموزشی 4-کاربرد در رابطه با برنامه آموزشی و ارزیابی دانشجو 5- ارتباط با تئوری های یادگیری 6-چالش های یادگیری سیار. نتیجهگیری: مطالعات بررسیشده از اثرات مثبت این روش در آموزش پزشکی حمایت نمودند. مهمترین مشخصههای این نوع از یادگیری عبارت بود از در دسترس بودن، یادگیرنده محور بودن، شخصی و غیررسمی. از طرفی نبود زیرساختها، هزینه بالا، آشنا نبودن با این روشها، و کمبود نرمافزارهای کاربردی از چالشهای این روش یادگیری و آموزش بود. با توجه به نتایج مطالعات مختلف، استفاده از این روشها نیاز به آموزش اعضای هیات علمی و مدیران آموزشی دارد.