تاثیر رهبری تحول آفرین بر تحلیل رفتگی شغلی: نقش واسطه‌ای سرمایه روان شناختی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان، ایران.

3 کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان، ایران.

doi
10.22111/jmr.2021.34050.5056
چکیده

     پژوهش حاضر با هدف مطالعه و بررسی تأثیر رهبری تحول آفرین بر تحلیل رفتگی شغلی از طریق نقش واسطه­ ای سرمایه روان شناختی در میان معلمان انجام پذیرفته است. این پژوهش کاربردی و از نوع همبستگی است و به طور مشخص مبتنی بر مدل معادلات ساختاری (SEM) اجرا می­شود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان مرد مقطع ابتدایی شهر زاهدان در سال تحصیلی99-98 به تعداد 512 نفر بودند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد 217 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه­ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه­ های رهبری تحول آفرین باس و آولیو (1997)، سرمایه روان شناختی لوتانز (2007) و مقیاس فرسودگی شغلی مسلش (1981) استفاده شد. جهت تعیین روایی ابزارهای تحقیق از روایی محتوایی و جهت تعیین پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که به ترتیب 72/0، 83/0 و 82/0 برآورد گردید. تجزیه و تحلیل داده ­ها توسط نرم افزار Spss 22 و Lisrel 8/80  صورت گرفت. یافته ­های تحقیق اثر منفی و معنادار رهبری تحول آفرین و سرمایه روان شناختی بر تحلیل رفتگی شغلی را نشان داد. همچنین تأثیر مثبت و معنادار رهبری تحول آفرین بر سرمایه روان شناختی مشاهده شد. تأثیر واسطه­ ای سرمایه روان شناختی در رابطه رهبری تحول آفرین با تحلیل رفتگی شغلی معلمان نیز به تأیید رسید. 

کلیدواژه‌ها