فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اگرچه پژوهش­های زیادی بیانگر اثرات منفی بیماری مولتیپل­اسکلروزیس (MS) بر زندگی بیماران است و درمان­های بسیاری در این خصوص صورت گرفته، اما هنوز اثربخشی این درمان­ها چالش برانگیز است. پژوهش حاضر با هدف تأثیر روان­درمانی بر اساس مدل تببین­گر افسردگی در بیماران مبتلا به MS بر رضایت­زناشویی و کیفیت­زندگی بیماران مبتلا صورت گرفته است. روش کار: روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون با پیگیری می­باشد. جامعه آماری پژوهش افراد 20 تا 50 ساله­ی مبتلا به MS شهرستان همدان در سال 1400 بود که از میان آن­ها 30 نفر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه­های آزمایش و گواه قرار گرفتند. شرکت­کنندگان با پرسش­نامه­ی کیفیت زندگی بهداشت جهانی و مقیاس فرم کوتاه رضایت زناشویی محرابیان ارزیابی گردیدند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه روان­درمانی فردی بر اساس مدل تببین­گر افسردگی در بیماران مبتلا به MS قرار گرفتند و افراد گروه کنترل هیچ مداخله­ای را دریافت نکردند. اطلاعات به دست آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغییری تحت نرم­افزار SPSS-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معنی­داری بین پس­آزمون­های گروه­های آزمایش و گواه (0001/0≥p) وجود دارد. همچنین تفاوت معنی­دار بین نمرات گروه پیگیری گروه­های آزمایش و گواه (0001/0≥p) وجود داشت. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر حاکی از این بود که روان­درمانی بر اساس مدل تببین­گر افسردگی در بیماران مبتلا به MS بر بهبود کیفیت زندگی و افزایش رضایت زناشویی این بیماران مؤثر است و می­توان از این روش در افزایش سلامت­روان این بیماران به عنوان درمان سریع الاثر بهره برد