سنجش میزان تجمع زیستی عناصر سنگین در بافت عضله ماهی اسبله (Silurus glanis Linnaeus, 1758) رودخانه سیاه درویشان (استان گیلان، ایران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، ایران
2 دانشجوی دکتری شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، ایران
doi
10.22055/ivj.2019.174043.2122چکیده
عناصر سنگین به لحاظ زیستی دارای ماهیت تخریب ناپذیری میباشند که تجمع میزان زیادی از غلظت آنها در بافت موجودات آبزی، تهدیدی برای آبزیان و همچنین انسانها محسوب میگردند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف اندازهگیری میزان و ترتیب غلظت عنصرهای تجمع یافته در بافت عضلهی ماهی اسبله رودخانهی سیاه درویشان به عنوان یکی از گونه ماهیان دارای اهمیت بالای اقتصادی و همچنین تعیین میزان سلامت بهداشتی آن جهت تغذیهی انسانی، به انجام رسیده است. در تحقیق کنونی، مقدار غلظت یازده عنصر (آرسنیک، کادمیوم، کروم، مس، آهن، جیوه، منگنز، نیکل، سرب، سلنیوم و روی) در بافت عضلهی 20 عدد ماهی اسبله (Silurus glanis) صید گردیده به وسیلهی تور پرتابی سالیک از رودخانهی سیاه درویشان استان گیلان در تابستان سال 95 پس از به کارگیری روش هضم بسته در دستگاه هضم کنندهی مایکروویو CEM، توسط دستگاه طیف سنجی جذب اتمی Varian اندازهگیری و بررسی شدند. مقدار کمترین و بیشترین عنصرهای تجمع یافته به ترتیب: روی 74/28-95/30، آهن 75/23-41/26، مس 33/6-61/7، منگنز 58/2-11/3، سرب 55/0-63/0، کادمیوم 44/0-52/0، سلنیوم 37/0-42/0، آرسنیک 36/0-43/0، کروم 16/0-18/0، نیکل 16/0-18/0 و جیوه 079/0-095/0 میکروگرم بر گرم وزن خشک، حاصل شد. با توجه به نتایج به دست آمده از این تحقیق، میانگین غلظت تمام عنصرهای مطالعه شده در بافت عضلهی ماهی اسبله به غیر از چهار عنصر سنگین کادمیوم (040/0±477/0)، آرسنیک (035/0±386/0)، سرب (037/0±587/0) و منگنز (271/0±882/2)، کمتر از حد مجاز تعیین شده توسط استاندارد بین المللی FAO/WHO بودند.