فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    در این مطالعه تأثیر زمان‌های مختلف تزریق hCG بر عملکرد تولیدمثلی و غلظت پروژسترون سرم میش‌های ترکی‌قشقایی سوپراووله شده با eCG در فصل پاییز بررسی شد.  با استفاده از اسفنج‌های پروژسترون‌دار برای یک دوره­ی 12 روزه، چرخه­ی فحلی میش‌ها (60=n، 2 تا 3 ساله و میانگین وزنی 9/1±52 کیلوگرم) همزمان شد و یک روز قبل از برداشت اسفنج‌ها، 600 واحد بین‌المللی eCG به آن‌ها تزریق گردید.  سپس میش‌ها بر اساس عدم دریافت hCG (شاهد) یا دریافت آن در روزهای یک، هفت و 12 بعد از فحلی، به چهار گروه تقسیم شدند.  نتایج نشان داد که بین گروه‌های مختلف از لحاظ تعداد میش زایمان کرده و نرخ بره‌زایی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت، ولی بیش­ترین میزان این فراسنجه‌ها در گروه دریافت‌کننده‌ی hCG در روز هفت مشاهده شد.  اختلاف میزان فکاندیتی بین گروه‌های مختلف تیماری تمایل به معنی‌داری داشت و این فراسنجه در گروه دریافت‌کننده‌ی hCG در روز هفت پس از جفت‌گیری نسبت به سایر گروه‌ها بالاتر بود.  نتایج نشان داد که غلظت پروژسترون سرم در میش‌های آبستن، زایمان کرده، تک‌قلوزا و چندقلوزا در گروه‌های آزمایشی دریافت‌کننده‌ی hCG به طور معنی‌داری بیش­تر از میش‌های شاهد بود، ولی بین گروه‌های مختلف دریافت‌کننده‌ی hCG، اختلاف معنی‌داری وجود نداشت.  به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که تزریق hCG طی روزهای مختلف بعد از جفت‌گیری موجب افزایش غلظت پروژسترون سرمی نسبت به گروه شاهد گردید و میزان فکاندیتی (نرخ بره‌زایی) در گروه دریافت‌کننده‌ی hCG در روز هفت پس از جفت‌گیری در مقایسه با سایر گروه‌ها بالاتر بود.