تاثیر آگاهی امنیتی بر پیروی از مقررات امنیتی از سوی کاربران دورکاری در دوره همهگیری بیماری کووید-19
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22111/jmr.2021.35530.5176چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آگاهی امنیتی بر پیروی از مقررات امنیتی از سوی کاربران دورکاری در دوره همهگیری بیماری کووید-19 با استفاده مدل باور سلامتی (HBM) است. کاربرانی که پس از همهگیری این بیماری، تجربه دورکاری در سازمانها در شهر تهران داشتند، به عنوان جامعه آماری این پژوهش انتخاب شدند و 288 نفر، پرسشنامه پژوهش را تکمیل و در آن مشارکت کردند. نمونهها با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و سپس اطلاعات و فرضیههای پژوهش با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری مورد تحلیل و آزمون قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان دادند که آگاهی امنیتی به طور مستقیم بر پیروی از مقررات امنیتی در سازمانها توسط پرسنل دورکار تاثیر ندارد، اما بر نگرانی حریم خصوصی و انتظارات امنیتی آنها اثرگذار است و این دو مورد میتوانند منتهی به تبعیت بیشتر پرسنل دورکار از مقررات و سیاستهای امنیتی در سازمانها شود.