تعیین سطح سرمی روی در سگ های شهری و روستایی شهرستان اهواز، جنوب غرب ایران
نویسندگان
1 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دانش آموخته دکترای عمومی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2019.189893.2152چکیده
روی، همواره به عنوان یکی از مهمترین مواد مغذی در تعیین وضعیت پوششی بدن در سگها به شمار میرود. کمبود روی بیشتر به صورت درماتوز پاسخدهنده به روی، رخ میدهد، اما مسمومیت با روی بندرت رخ میدهد. مطالعهی حاضر، جهت تعیین سطح سرمی روی، در سگهای شهری و روستایی منطقهی اهواز و به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی انجام گردید. نمونههای سرمی از 250 قلاده سگ شهری و روستایی (سالم از نظر بالینی)، در سنین مختلف و به صورت تصادفی جمعآوری گردید. تقسیمبندی بر اساس سن، جنس، نژاد و منطقه انجام گردید. سگها بر اساس سن، به 3 گروه (کمتر از 1 سال، 1 تا 3 سال و بالای 3 سال) تقسیم شدند. میانگین و انحراف معیار غلظت روی، در جمعیت کل سگهای مورد بررسی، 04/0±21/1 میلیگرم/ لیتر به دست آمد. انتشار فراوانی روی، نشان داد که میانگین و انحراف معیار سرمی روی، در سگهای شهری و روستایی، به ترتیب 06/0±36/1 و 05/0±05/1 میلیگرم/ لیتر بودند. میانگین سطح سرمی روی، در تمام نمونهها در محدوده طبیعی قرار داشت (42/1-87/0: CI 95 درصد، 04/0±21/1). غلظت روی سرم، به طور معنیداری در سگهای شهری بیشتر از روستایی بود. غلظت روی، تفاوت معنیداری را برای سنین مختلف (09/0±16/1 زیر 1 سال، 06/0±15/1 بین 3-1 سال و 07/0±27/1 بالای 3 سال)، جنس (10/0±41/1 در نرها و 08/0±33/1 مادهها در سگهای شهری و 07/0±06/1 در نرها و 08/0±03/1 مادهها در سگهای روستایی) و نژاد (بیشترین میزان در نژاد باکسر= 60/0±42/1 و کمترین میزان در نژاد بولداگ= 18/0±87/0) نشان نداد. مطالعهی حاضر نشان داد که غلظت روی سرم، به طور معنیداری در سگهای شهری بیشتر از روستایی بود که احتمالاً به جیرهی غذایی بهتر آنها بر میگردد.