فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

واکنش‌پذیری شیمیایی بتن یکی از عوامل مهم تخریب و نابودی سازه‌های بتنی در بلند مدت است. در این تحقیق به بررسی بتن سازه‌های آبی بزرگ در جنوب کشور و برآورد میزان واکنش‌پذیری شیمیایی بتن آنها پرداخته شده است. بدین منظور، بخش‌های بتنی شش سد بزرگ کشور طی بازدیدهای میدانی و اخذ بیش از 16 نمونه بتن و 15 نمونه رسوب رویه بتن بررسی شده است. سازه‌های بررسی شده شامل سد دز، سد بالارود، سد گدارلندر، سد گتوند علیا، سد کرخه و سد جره رامهرمز است. با استفاده از بررسی‌های صحرایی، تعیین نمایه میزان تخریب (Damage Rating Index=DRI) بتن بر روی مقاطع صیقلی و بررسی ترکیب شیمیایی رسوبات رویه و شیرابه‌ی بتن توسط آنالیز XRD، میزان واکنش‌پذیری شیمیایی بتن و تخریب حاصل از آن بررسی شده است. روش تعیین نمایه میزان تخریب یک روش پتروگرافی برای کمی‌سازی وضعیت تخریب بتن حاصل از واکنش‌پذیری قلیایی سنگدانه‌های بتن است. نتایج تعیین نمایه میزان تخریب و بررسی‌های صحرایی نشان می‌دهد که به جزء سد دز تمام سازه‌های بتنی مورد بررسی دچار واکنش‌های قلیایی سنگدانه‌ها هستند ولی هنوز آنقدر توسعه نیافته است که آسیب جدی به بتن وارد کرده باشد. نتایج آنالیزهای XRD و شواهد صحرایی حاکی از وجود واکنش‌پذیری شیمیایی از نوع حمله خارجی سولفات‌ها در قسمت‌های مورد بررسی سد جره و بالارود دارد.