خود ارزشیابی صلاحیت بالینی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال تحصیلی 95 -94

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی مرکز مطالعات و توسعه دانشگاه علوم پزشکی بابل،بابل،ایران

2 استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

3 کارشناس ارشد آموزش پزشکی، شبکه بهداشت قائمشهر، ایران، قائمشهر: شبکه بهداشت و درمان

4 دانشجوی دکترای آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،شبکه بهداشت فریدونکنار، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف:خودارزشیابی یک مهارت تکاملی و قسمت مهمی از فرایند ارزشیابی است که فرد عملکرد خود را در ارتباطبا استانداردها،بررسی و تجزیه و تحلیل می نماید، به علاوه به فرد فرصت می دهد تا عقاید خود را در زمینه عملکردهایشابراز دارد. هدف از این مطالعه تعیین میزان خود ارزشیابی صلاحیت بالینی کارورزان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکیمازندران بوده که در سال تحصیلی 95 - 94 انجام شده است.روش بررسی: در این پژوهش توصیفی 67 نفر از دانش آموختگان دانشگاه علوم پزشکی مازندران خود را بر اساس یکفرم ارزشیابی 91 موردی با مقیاس لیکرت 6 رتبه ای در ده قابلیت عمومی پزشکی مورد ارزشیابی قرار دادند.با محاسبهمیانگین رتبه های داده شده به مجموع موارد مربوط به هر یک از قابلیت ها، نمره آ نها در هر قابلیت تعیین گردید.یافته ها: دانش آموختگان پزشکی این دانشگاه از میانگین رتبه ای میانگین رتبه ای بیشتر از 94 / 4 برخوردار بودند کهبالاترین میانگین رتب هها به پزشکی سالمندی (X=5/38 ، SD=/067 ) و کمترین میانگین رتبه ها به مهار تهای پروسیجرال(X=2/48، SD=2/14) اختصاص داشت.نتیجه گیری: در مطالعه حاضر نشان داده شد که میزان صلاحیت بالینی دانش آموختگان پزشکی بر اساس ارزیابیخودشان در سطح قابل قبولی بوده است.خود ارزشیابی به عنوان یکی از را ههای دریافت بازخورد از یادگیرندگان می تواندبازتاب مفیدی را در زمینه میزان موفقیت برنامه پزشکی در ایجاد قابلیت های عمومی برای دست اندرکاران برنامه از نظرطراحی و اجراء فراهم کند.