ارزیابی الگوی پاکینگهورن درخصوص سازوکار فعل الهی در جهان طبیعی
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز علم و الهیات، پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2024.58487.3599چکیده
جان پاکینگهورن (1930-2021) از چهرههای شاخص حوزۀ علم و الهیات است که رویکردی ویژه درخصوص تبیین سازوکار فعل الهی در جهان طبیعی دارد. هدف این نوشتار ارائۀ شرحی روشن از رویکرد او و بررسی برخی از مهمترین نقدهای مطرحشده است. خواهیم گفت که برخی از این نقدها یا از سوی خود پاکینگهورن پاسخ داده شده و یا با توجه به مبانی وی قابل پاسخگویی اند. بهویژه، برخلاف باور بسیاری، رویکرد او عقبگردی به مفهوم بدنام «خدای رخنهپوش» نیست. همچنین اشاره خواهیم کرد که گرچه برخی نقدها متوجه نقص یا کمبودی در رویکرد او است، این دسته از نقدها لزوماً رویکرد او را با مشکلی جدی مواجه نمیکند و تنها بر لزوم پیگیری بیشتر رویکرد او صحه میگذارد. بهعنوان نمونه، طرح پژوهشی او باید بهنحوی گسترش یابد که سازوکار واحدی را برای فعل الهی در دو حوزۀ بزرگمقیاس و ریزمقیاس (کوانتومی) ارائه کند. در پایان نقد خود را به رویکرد او طرح خواهیم کرد؛ او علیّت بالابهپایین را سازوکار عاملیّت الهی درنظر گرفته است، در حالی که این نوع از علیّت میتواند تعبیری کاملاً طبیعیگرایانه داشته باشد. بخش مهمی از رویکرد او نسبت به پذیرش یا انکار طبیعیگرایی کاملاً خنثی است و بخش باقیمانده نیز انکار طبیعیگرایی را پیشفرض گرفته است. بنابراین، گرچه الگوی او از جذابیت علمی-فلسفی زیادی برخوردار است، اما اهمیت الهیاتی آن مناقشهپذیر است.