ارائه مدلی به منظور ارتقای شایستگیهای حرفهای مدرسان دانشگاه جامع علمی کاربردی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران
3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
10.22111/jmr.2020.32519.4902چکیده
ارتقای دانش و شایستگی نیروی انسانی هر کشور مشروط به ارتقای دانش و شایستگی مدرسان دانشگاه است و عملکرد مدرس و مدیر دانشگاه نیز از کاربرد مجموعهای بزرگ از مهارتها و شایستگیها نشأت میگیرد. در همین راستا ارائه مدلی به منظور ارتقاء شایستگیهای حرفهای مدرسان دانشگاه جامع علمی– کاربردی در این پژوهش مد نظر قرار گرفته است. روش پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات از نوع کمی میباشد. از روش تحلیل استنباطی و توصیف دادهها و استفاده از تحلیل عاملی(اکتشافی و تاییدی)، برای تحلیل دادههای پرسشنامه و ارائه نتایج استفاده شد.با توجه به تایید سوالات توسط خبرگان، روایی محتوای پرسشنامه مورد تایید قرار گرفته است.جامعه آماری به تعداد 54،000 نفر و حجم نمونه391 نفر از مدرسان دانشگاه جامع علمی– کاربردی کشور بود.برای محاسبه حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شدضریب آلفای کرونباخ پرسشنامه شایستگیهای حرفهای مدرسان 98% می باشد که ابزار استفاده شده از پایایی مطلوبی برخوردار است. تجزیه و تحلیل دادههای جمع آوری شده، از طریق نرمافزار SPSS 16 و Smart PLS انجام شد. عوامل مورد آزمون عبارتند از: برنامهریزی، رهبری، سازماندهی، مدیریت کلاس درس، انگیزش، خلاقیت و نوآوری، خودمدیریتی، سازگاری، ارتباطی، هماهنگی تعاملی. این عوامل ومولفهها در پرسشنامه به ارزیابی گذاشته شد و با استفاده از تحلیل عاملی، بارهای عاملی را بررسی کرد. بارعاملی مولفه «هماهنگی تعاملی» کمتر از 0.3 بود، از مسیر تحلیل حذف و مولفههای باقیمانده، تحت عنوان مولفههای مدل شایستگیهای حرفهای مدرسان دانشگاه علمی- کاربردی مورد پذیرش قرار گرفت.