نقد کهنالگویی حکایت «پادشاه و برهمنان» در کلیله و دمنه
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
چکیده
نقد کهنالگویی از انواع نقد اسطورهای است که بیشتر بر نظریات یونگ در مورد ناخودآگاه جمعی و صور ازلی تأکید دارد. در نظر یونگ، کهنالگوها آن دسته از صور ازلی و نوعیاند که در عمق ناخودآگاه جمعی انسانها، بهصورت بالقوه وجود دارند و خفتهاند. این صور کهن و اساطیری، میتوانند در هنر و ادبیات تجلی یابند. در حکایت «پادشاه و برهمنان» کلیله و دمنه، کهنالگوهای آنیمای مثبت و منفی و پیر خردمند را بهترتیب، در چهرههای ایراندخت، زن دیگر پادشاه و کارایدون حکیم میتوان دید. کهنالگوهای اعداد، مرگ و تولد دوباره و ماندالا هم در این حکایت نمود یافتهاند. با توجه به این صور ازلی، میتوان به لایههای معنایی دیگری از متن دست یافت.