اثربخشی آموزش خودنظمدهی هیجانی بر شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشآموزان پسر دارای نشانههای قلدری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی، واحدگچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران ، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.59255.3465چکیده
مقدمه و هدف: پژوهش حاضر، بهمنظور تعیین اثربخشی آموزش خودنظمدهی هیجانی بر شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشآموزان پسر دارای نشانههای قلدری انجام شد.روش کار: این پژوهش بهصورت آزمایشی و با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان پسر دارای نشانههای قلدری دوره متوسطه اول شهر یاسوج در سال تحصیلی 98-1397 بود. نمونه پژوهش 40 نفر از دانشآموزان دارای علائم و نشانههای قلدری بودند که به روش تصادفی چندمرحلهای انتخاب و بهصورت تصادفی، در دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند (هر گروه 20 نفر). ابزارهای پژوهش شامل سه پرسشنامه قلدری (اسپلیج و هولت، 2001)، شایستگی اجتماعی (کینگ و آمونز، ۱۹۹۰) و ابرازگری هیجانی (فلنر، لیاس و فیلیپس،۱۹۹۰) بود. پیش از شروع مداخله، پیشآزمون برای هر دو گروه اجرا شد، سپس گروه آزمایشی به مدت 9 هفته تحت آموزش خودنظمدهی هیجانی قرار گرفت، اما گروه گواه، مداخلهای دریافت نکرد. پس از شروع مداخله تعداد 4 دانشآموز در گروه آزمایش و 3 دانشآموز در گروه گواه ریزش داشتند. در پایان مداخله، از هر دو گروه پسآزمون و بعد از گذشت 2 ماه از اجرای پسآزمون، از هر دو گروه آزمون پیگیری به عمل آمد.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش خودنظمدهی هیجانی بر شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشآموزان پسر دارای نشانههای قلدری بهطور معنیداری اثر دارد (001/0>p). بدین صورت که این مداخله توانسته منجر به افزایش شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشآموزان پسر دارای نشانههای قلدری شود.
