بررسی رابطه بین رشته تحصیلی با وضعیت اشتغال دانش آموختگان دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد رشته برنامهریزی آموزشی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
3 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی رابطه بین رشته تحصیلی با اشتغال دانشآموختگان مقطع کارشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران در فاصله سالهای 87- 1380 بود. این پژوهش از نظر نوع، توصیفی- پیمایشی و از نظر روش از نوع همبستگی است. جامعه آماری(904 نفر) شامل همه دانشآموختگان دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه تهران در شش رشته آموزش کودکان استثنایی، تکنولوژی آموزشی، روانشناسی بالینی، کتابداری و اطلاعرسانی، مدیریت و برنامهریزی آموزشی و مشاوره بود که طی سالهای 1380 تا 1387 دانشآموخته شده بودند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران 136 نفر تعیین و به روش تصادفی- طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر استادان و کارشناسان تأیید و پایایی آن نیز از طریق آزمون بازآزمایی (98/0) سنجیده شد. دادهها با استفاده از آزمون خیدو، یومان ویتنی، ویلکاکسون و تی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین رشته تحصیلی ، اشتغال و تناسب شغلی ارتباط معناداری وجود دارد؛ بدین معنا که در رشتههایی مثل روانشناسی بالینی، مشاوره، کتابداری و کودکان استثنایی وضعیت اشتغال و تناسب شغلی بهتر از رشتههای دیگر است. اما در خصوص رشتههایی مثل تکنولوژی آموزشی و مدیریت آموزشی وضعیت اشتغال و تناسب شغلی نامطلوب است. رابطه بین میانگین تحصیلی و نوع اشتغال با رشته تحصیلی معنادار نبود.