شناسایی الگوی همکاری رقابت در صنعت خودروسازی ایران بر اساس رویکرد سیستمی: مورد مطالعه شرکت ایران خودرو
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دکتری تخصصی مدیریت بازرگانی، سیاستگذاری بازرگانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22111/jmr.2020.25664.4050چکیده
همکاری همزمان شرکتهای رقیب که از آن به همکاری-رقابت یاد میشود اخیراً موردتوجه صنایع و شرکتها قرار گرفته است. شرکتها با اغراض مختلفی همچون افزایش بهرهوری، ارتقاء جایگاه رقابتی و کسب دانش و تکنولوژی روز صنعت خود از این راهبرد بهره میگیرند. در سطح جهانی شرکتهای خودروساز متعددی همچون جنرالموتورز، تویوتا و نیسان و در ایران نیز شرکت ایرانخودرو ازجمله شرکتهایی هستند که از این راهبرد جهت پیشبرد اهداف خود بهره گرفتهاند. اما بررسیهای انجامگرفته حاکی از این است که این پدیده در صنعت خودروسازی ایران تاکنون الگوسازی نشده است و ابعاد و مؤلفههای آن شناسایی نشده است. رویکرد سیستمی میتواند در ایجاد یک الگوی جامع و منسجم نقشآفرینی کند. پژوهشگر در این مقاله قصد دارد با استفاده از ابزار روششناختی کیفی و راهبرد نظریهپردازی داده بنیاد به شناسایی الگوی همکاری-رقابت در صنعت خودرو ایران بپردازد. جامعه آماری این پژوهش شرکت ایرانخودرو و روش نمونهگیری، نمونهگیری هدفمند است. نتایج حاصل از تحقیق در قالب سیستم همکاری-رقابت در سه بخش شناسایی شده است. بخش اول به محرکهای همکاری-رقابت شامل دودسته کلی از محرکهای داخلی و خارجی، بخش دوم فرایند همکاری-رقابت با محوریت استراتژیهای همکاری و درنهایت بخش سوم به پیامدهای بهکارگیری همکاری-رقابت در صنعت خودرو ایران میپردازد.