فهم کیفیت تعامل سازه های رهبری پیچیدگی و سازمان اجتماعی از دیدگاهی مبتنی بر علوم پیچیده
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، پردیس البرز دانشگاه تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22111/jmr.2020.31955.4819چکیده
رهبری سازههای اجتماعی پیچیده و پیگیری توأمان اهداف اجتماعی-اقتصادی، دو ضرورت در پژوهش و عمل علوم اجتماعی بهشمار میروند. علیرغم آنکه سازههای اجتماعی رهبری پیچیدگی و سازمان اجتماعی، رویکردهایی نوآورانه در پاسخ به این الزامات محیطی هستند، نقاط ضعف هر سازه، منجر به عدم تحقّق اهداف اجتماعی مطلوب میشود. نظر بهبنیان نظری مشترک و ویژگیهای منحصربهفرد سازههای رهبری پیچیدگی و سازمان اجتماعی و ظرفیت بالای سازوکارهای ترکیبی در خلق نوآوری اجتماعی، ترکیب عناصر این دو سازه، مولّد نوآوری و پیچیدگی بیشتر برای پاسخگوئی به نقاط ضعف آن است. برایناساس، از سویی، رهبری پیچیدگی راهکاری مقتضی برای راهبری سازههای اجتماعی ذاتاً پیچیده بوده و از سویی دیگر، سازمان اجتماعی بستری مناسب برای الحاق اهداف اقتصادی و اجتماعی بهشمار میرود. سازمانهای اجتماعی آموزشی که علیرغم فعّالیت در محیطی متلاطم و کمبود منابع مالی ضروری، وضعیتهای پایدار محیطی نشان دادهاند برای این مطالعه برگزیده شدند. در این پژوهش پدیدهی رهبری پیچیدگی در بستر سازمان اجتماعی آموزشی از منظر تحلیل پدیدارشناسی تفسیری مطالعه شده تا ماهیت تجارب جدید و پیچیدهی رهبران رسمی را تبیین نماید. یافتههای پژوهش بیانگر اهمّیت عقلانیت عملی و اخلاق هنجاری در توانمندسازی رهبری پیچیدگی در سازمان اجتماعی به منظور جذب نوسانات داخلی و خارجی و توسعهی وضعیتهای محیطی پایدار است.