اثر رزوراترول بر لیپیدهای خون و شاخص تصلبزایی در مدل موش صحرایی با تخمدان پلیکیستیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای فیزیولوژی جانوری، گروه علوم جانوری و فناوری زیستی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم جانوری و فناوری زیستی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22055/ivj.2018.102752.1977چکیده
سندرم تخمدان پلیکیستیک یک اختلال اندوکرینی در زنان در سن تولیدمثل است که معمولاً با مقاومت به انسولین و هایپرلیپیدمی همراه است. رزوراترول یک پلیفنول طبیعی دارای اثرات آنتیاکسیدانی و محافظت کنندهی قلبی میباشد. تا کنون مطالعهای دربارهی اثر رزوراترول بر نمایهی لیپیدی در این سندرم انجام نشده است. این مطالعه با هدف بررسی رزوراترول بر نمایهی لیپیدی و شاخص تصلبزایی در موشهای صحرایی مدل سندرم تخمدان پلیکیستیک انجام شد. در این مطالعه تجربی پانزده سر موش صحرایی مادهی نژاد ویستار (21 روزه) به 3 گروه (n=5) تقسیم شدند: گروههای کنترل، پلیکیستیک، و گروه پلیکیستیک تحت تیمار با رزوراترول. برای القاء فنوتیپ تخمدان پلیکیستیک، به موشهای صحرایی مادهی نابالغ، تستوسترون انانتات با دوز g100mg/ 1 وزن بدن به صورت زیرجلدی به مدت 35 روز تزریق شد. سپس به گروه تحت تیمار با رزوراترول، رزوراترول با دوز mg/kg10 به صورت داخل صفاقی به مدت 28 روز تزریق گردید. در پایان، غلظتهای سرمی کلسترول و تریگلیسریدهای تام، LDL-C، VLDL-C، HDL-C، گلوکز و شاخص تصلبزایی اندازهگیری شد. تیمار حیوانات گروه مدل تخمدان پلیکیستیک با رزوراترول سطوح سرمی LDL-C، گلوکز و شاخص تصلبزایی را کاهش و میزان HDL-C را افزایش داد. نتایج نشان میدهد که تیمار موشهای صحرایی دچار تخمدان پلیکیستیک با رزوراترول ممکن است موجب بهبود وضعیت دیسلیپیدمی شود و میزان شاخص تصلبزایی و گلوکز خون را کاهش دهد و ممکن است یک ترکیب درمانی مناسب برای بهبود اختلالات متابولیکی همراه با سندرم تخمدان پلیکیستیک باشد.