بررسی تغییرات کاربری کشاورزی زیراشکوب، تراکم تاجپوشش و تعداد پایههای درختی در جنگلهای دنا
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
2 گروه مهندسی طبیعت، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
3 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
4 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
doi
10.22059/jne.2025.398138.2822چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی روند تغییرات کاربری اراضی کشاورزی در زیراشکوب جنگل و بررسی تغییرات تراکم تاجپوشش و تعداد پایههای درختی در منطقة حفاظتشدة دنای غربی و منطقة آزاد مجاور آن در دورة زمانی 1967(1346 ه ش) تا 2023 (1402 ه ش) بود. از روش تفسیر چشمی و مقایسة همزمان تغییرات در محل قطعات نمونة دایرهای (1000 مترمربع) در یک شبکة آماربرداری 500×500 متری بر روی عکسهای هوایی ارتو شده سال 1967 و تصاویرGoogle Earth (2009 و 2023) بهصورت دو به دو بر روی دو صفحة نمایشگر مجاور هم استفاده شد. در هر قطعهنمونه، تغییرات کاربری اراضی کشاورزی در زیر اشکوب جنگل در هفت طبقه و مشخصات پوشش جنگلی شامل درصد تراکم تاجپوشش و تعداد پایههای درختی و یا جست گروه ها تفسیر و ثبت شدند. برای تحلیل و مقایسة داده ها از ماتریس انتقال کاربری اراضی و آزمونهای غیر پارامتریک فریدمن(Friedman)، من-ویتنی (Mann-Whitney U) و ویلکاکسون (Wilcoxon Signed-Rank) استفاده شد. نتایج نشان داد تغییر کاربری اراضی کشاورزی در منطقة حفاظتشده نسبت به منطقة آزاد ثبات بیشتری دارد، اما کاهش درصد تراکم تاجپوشش و تعداد پایههای درختی در این دورة زمانی نشان می دهد که تخریب پوشش جنگلی در اراضی کشاورزی زیراشکوب در منطقة حفاظتشده شدیدتر بوده است. در این دورة زمانی، میانگین تعداد پایههای درختی از 4/33 در سال 1967 به 3/65 در سال 2023 و میانة تراکم تاجپوشش در منطقة حفاظتشده از 20 درصد به 5 درصد کاهش داشته است. این یافتهها نشاندهندة تناقض با انتظارات حفاظتی است و لزوم مدیریت کارآمدتر برای کاهش تخریب جنگلها را برجسته میکند.